Too much to handle

Έχω αυτές τις μέρες στο μυαλό μου, το θέμα των mp3 στο δίσκο μου... Κάπου 20Κ αρχεία μουσικής, τόσα χρόνια που παίρνω cd και ακούω από το ράφι, πηγαίνουν όλα στο δίσκο μου. Τα προηγούμενα 2-3 χρόνια ειδικά, το ράφι μου έδωσε ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ άλμπουμ, από τα οποία ζήτημα ν' άκουσα το 1/3.

Οπότε κάθομαι και σκέφτομαι, ποιό το νόημα να έχω ένα σωρό mp3 απ' τη στιγμή που δε τ' ακούω; Πόσο μάλλον τώρα που καταστάλλαξα στ' ακούσματά μου. Έχω πει πολλές φορές ν' αρχίσω ν' ακούω αυτά που έχω μαζέψει, δύσκολο όμως. Αυτά που προφανώς γουστάρω, με καλύπτουν απόλυτα.

Είμαι λίγο πριν την απόφαση να κάνω ένα ξεκαθάρισμα και στην mp3-οθήκη μου. Θα σουτάρω πράγματα που δεν ακούω ή δεν πρόκειται ν' ακούσω. Πάνε οι καιροί που άκουγα όλα τα είδη (εκτός από progressive βεβαίως βεβαίως)... Τώρα πια είμαστε σε συγκεκριμένα είδη και με μερικά συγκροτήματα απ' τα υπόλοιπα. Κρατάω πολλή σαβούρα χωρίς λόγο. Θα κάνω ένα γρήγορο άκουσμα σε άλμπουμ που δεν έχω ακούσει ούτε μία φορά (γιατί σε κάποια φάση το ράφι μου έδινε μόνο heavy/power) μπας και θελήσω να κρατήσω τπτ, και όλα τ' άλλα θα πάρουν δρόμο.

Θυμάμαι που συζητούσαμε για το θέμα των πολλών ακουσμάτων μ' ένα φίλο... Εγώ άκουγα τα πάντα (εκτός από progressive, θα το λέω και θα το ξαναλέω) κι αυτός πολύ συγκεκριμένα συγκροτήματα (μετά βέβαια παράτησε το metal αλλά δε θα το σχολιάσω παραπάνω). Το αρνητικό ήταν ότι δύσκολα "μάθαινα" τα άλμπουμ που γούσταρα. Ναι ΟΚ, κάποια συγκροτήματα τα 'χα λιώσει αλλά γενικά τα πολλά ακούσματα σε κρατάνε απ' το να μάθεις καλά αυτό που γουστάρεις. Χεχε, φαντάζομαι ήρθε η ώρα που αυτό θα διορθωθεί :)

Ίσως κάποια στιγμή στο μέλλον αποφασίσω να το κάνω αυτό και με τη δισκοθήκη μου... Εκεί βέβαια δεν είναι πολλά αυτά που δε θέλω, αλλά υπάρχουν. Καλά ας έρθει εκείνη η ώρα και βλέπουμε...

7 Sinners

Αν και τους παράτησα μετά τις μαλακίες που έβγαζαν με τον Deris (και δεν τον αντέχω κιόλας), αυτό επιτέλους είναι γαμάτο power από μέρους τους… Ωραίο γρήγορο drumming, ριφάρες, καλός κι ο Deris. Γερμανικό power ρε πούστη!!!

Test

Windows Live Writer

 

BoogieBoogieboogie

Lalalalalalala

Dean of Metal

via

Ω ναι... Ήρθε η ώρα που όλος ο κόσμος περίμενε... Μερικούς μήνες μετά την κυκλοφορία του Midnight, οι Watcher In The Sky επιστρέφουν μ' ένα ακόμα κομμάτι που στάζει ατσάλι...

Πιο γρήγορο, με riffs που σπάζουν αυχένες, την ένταση αμείωτη καθ' όλη τη διάρκεια του κομματιού... αυτή τη φορά παραδίδουμε ατόφιο μέταλλο.

O drummer του συγκροτήματος Ι, αφού μελέτησε τον οδηγό Μέταλ Ταμπούρλα: Δε Γκάιντ, κατάφερε να στρώσει τα έτοιμα loops που έπαιζε στη δομή του κομματιού. Τώρα πια βαράει τις μπότες εκεί που πρέπει και δίνει έμφαση με τα πιάτα στις κιθάρες... Κι όταν ανεβαίνουν οι ταχύτητες με τα gallops, κανένα πρόβλημα. Συνεχίζει απτόητος.

Ο lead κιθαρίστας πάλι, μας τα χάλασε λίγο. Στο σημείο του "σόλο" ενώ έπαιξε πολύ ωραία το πρώτο lick, στο δεύτερο κομμάτι έπρεπε να κάνει ένα speed-run αλλά δε τα κατάφερε, με αποτέλεσμα ν' αρκεστούμε σ' ένα "εναλλακτικό" lick... Τι να κάνουμε, θα τον στρώσουμε στη δουλειά για να δουλέψει την τεχνική του.

Εδώ οφείλω να παρουσιάσω ένα νέο μέλος στο συγκρότημα. Ο Gunny θα χρησιμοποιεί το μπάσο του για να δημιουργεί ένα στιβαρό wall-of-sound με τις ρυθμικές κιθάρες και τα τύμπανα. Ήρθε λίγο αργά βέβαια στο συγκρότημα, οπότε και δεν συμμετείχε καθόλου στο κομμάτι. Απ' το επόμενο όμως θα είναι ενεργό μέλος.

Τελειώνοντας, κάθε συγκρότημα που σέβεται τον εαυτό του κάνει επανακυκλοφορίες των παλιών επιτυχιών. Για να μη σπάσουμε λοιπόν την παράδοση, το Midnight επανακυκλοφορεί με καινούργιο ήχο που αντικατοπτρίζει τον ήχο των Watcher In The Sky.

Ακούμε λοιπόν τα κομμάτια από το player στα δεξιά και κατεβάζουμε (σε flac βεβαίως βεβαίως) από το  Βandcamp (profile στο online presence δεξιά ή εδώ).

Πολλά ευχαριστώ στον κόσμο που πίστεψε σε μας και μας βοήθησε να κάνουμε τ' όνειρό μας πραγματικότητα και 666 devil's horns στον μέντορα για τη βοήθεια και τις ιδέες του.

Laundry

via

My time has come... έβαλα κι εγώ το πρώτο μου πλυντήριο... Μόνος... Με μόνη βοήθεια το τηλέφωνο έτοιμο να καλέσει το πατρικό μου... (Μάνα όλα βγήκαν ροζ χααχαχαχαχχα)

Ήταν μια (λίγο) τρομακτική εμπειρία. Ας τα πάρουμε απ' την αρχή. Τόσα χρόνια δε χρειάστηκε να βάλω πλυντήριο γιατί στο προηγούμενο σπίτι δεν είχαμε και βόλευε να τα στέλνω στο πατρικό μου. Εδώ επειδή έχει, ε δε θα κάνω τη μαλακία να τα στέλνω πάλι.

Αυτή τη φορά κατάφερα και δεν έκοψα τα χέρια μου σε κάτι μεταλλικές μαλακίες που έχει ο κάδος. YES! Φυσικά και παίρνω τη μάνα μου τηλέφωνο για να μου πει τη δοσολογία απορρυπαντικού και μαλακτικού (γιατί καθ' ότι σκληροτράχηλοι μεταλλάδες, θέλουμε τα ρούχα μας να είναι μαλακά και να μυρίζουν άνοιξη αχαχαχαχχααχαχ).

Βάζω ρε παιδί μου το απορρυπαντικό στη στρογγυλή μαλακία που βάζεις μες στο πλυντήριο. Καλά εκεί γίνεται η μαλακία και μου πέφτει (αν έχεις σκατόχερα, έχεις) οπότε και γίνεται το πάτωμα μπουρδέλο. Μετά 2-3 καντήλια εντάξει, όλα καλά. Κλείνω το πλυντήριο και πατάω το κουμπί. Δεν ξεκινάει κι αναρωτιέμαι τί σκατά έγινε. Δεν είχα επιλέξει πρόγραμμα. Βάζω πρόγραμμα κι αρχίζουν οι περίεργοι θόρυβοι.

Κάθομαι και βλέπω τα ρυθμιστικά με τα προγράμματα, τα οποία είναι χωρισμένα σε κατηγορίες. Τί διάολο είναι όλα αυτά;;; Μετά από κανα 5λεπτο καταλαβαίνω (τί διάολο επιστήμονες είμαστε;) ότι χωρίζει τα προγράμματα σε τύπο υφάσματος (συνθετικό, βαμβακερό κλπ) και χρόνο πλύσης.

Γυρνάω στον υπολογιστή και το NCIS. Ώρες ώρες ακούγονται κάτι περίεργα απ' το μπάνιο αλλά τα θεωρώ φυσιολογικά (το άγχος όμως δε φεύγει). Μετά από ώρα τελειώνει και το πλυνήριο.... Πάω το ανοίγω, σκατά ο μισός κάδος έχει νερά. ΔΕΝ είναι φυσιολογικό. Κλείνω και βάζω το στύψιμο (χα, μόνος μου το βρήκα, είπαμε επιστήμονας). Κάνει ένα ΔΙΑΟΛΕΜΕΝΟ θόρυβο την ώρα που περιστρέφει τα ρούχα στο χορό του θανάτου (και επιστήμονας ΚΑΙ ποιητής, αμέ).

Μετά από λίγο ησυχία... Ούτε ίχνος νερού στον κάδο. Ναι ρε πούστη τα κατάφερα! Μανταλάκια στις τσέπες κι άπλωμα των ρούχων υπό τα ριφίδια του Painkiller.

Victory....