Κυριακή, 01 Νοεμβρίου 2009

The Swarm



Δε διαβάζω πολύ συχνά βιβλία. Όχι για κανέναν ιδιαίτερο λόγο, απλά κολλάω με αποτέλεσμα να μην ασχολούμαι σχεδόν με τίποτα άλλο. Πιάνομαι, και διαβάζω αρκετές ώρες τη μέρα.

Anyway, έχω αυτό το βιβλίο γύρω στα 2-3 χρόνια και μόλις την περασμένη βδομάδα μ' έπιασε να το διαβάσω. Είναι καρα-κάψιμο, έχω κολλήσει άσχημα. Ασχολείται με την "επανάσταση" της θαλάσσιας πανίδας εναντίον του ανθρώπου, καταστροφικές αλλαγές στον πλανήτη και κοινώς γάμησέ τα.

Αντιγράφω απ' το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

Something strange and terrible is happening deep in the oceans. Tides and currents are shifting, normally peaceful creatures are attacking, ships are sinking, fishermen drowning. The world ecology is in crisis... and this is just the beginning.

Led by the claret-loving Norwegian Sigur Johanson and the Inuit whale expert Leon Anawak, a motley group of scientists find themselves in a race against time to prevent a global cataclysm - and to head off those who want to exploit it in their own pursuit of power.
 Όποιος γουστάρει έτσι θάλασσες, καταστροφή της ανθρωπότητας κλπ, θα γουστάρει κι αυτό το βιβλίο. Δε το έχω τελειώσει ακόμα, είμαι στη μέση. 900 σελίδες είναι, καθόλου εύκολο. Μέχρι λίγο πριν τη μέση, η πλοκή δε προχωρά ιδιαίτερα. Θα 'λεγα είναι λίγο βαρετό. Από εκεί και μετά όμως... γαμάει και δέρνει. Αν δε γίνονταν τα μάτια μου τετράγωνα απ' το διάβασμα, θα συνέχιζα όλη μέρα.

Δυνατό βιβλίο. Πολύ δυνατό!!!

The Swarm by Frank Schatzing

Κλασικά πράγματα πάλι. Θες ν' ανάψεις καλοριφέρ γιατί άρχισε να "τσιμπάει", βλέπεις ότι έχει πρόβλημα ο καυστήρας. Ξέφτισε η μόνωση γύρω απ' την καπνοδόχο, πάρτην κάτω μ' ένα κομμάτι της. Ο καπνός δεν έχει πού να φύγει, κλείνει ο καυστήρας. Έπρεπε να με δεις όταν πάτησα το κουμπί του καυστήρα, πήρε μπρος κι άρχισε να βγάζει καπνούς από μέσα. Τέτοια εκκίνηση ούτε ο Μπολτ, σε δευτερόλεπτα ήμουν κάτω (μένω στον 3ο, καυστήρας στον 5ο), έκλεισα το καλοριφέρ κι ανέβηκα πάλι πάνω.

Παίρνεις τηλέφωνο τον συντηρητή, δε τον βρίσκεις. Αφήνεις μήνυμα στον τηλεφωνητή. Λες του πούστη, θα σε πάρει τηλέφωνο. Δε σε παίρνει κι εν τω μεταξύ έχεις να φύγεις και στο πατρικό σου. Γυρνάς και βρίσκεις επιτέλους το κινητό του. Τον παίρνεις τηλέφωνο, σου λέει ότι και καλά σε πήρε τηλέφωνο και δε σε βρήκε (πού τα πουλάς αυτά ρε φιλαράκι;) κι ότι δεν έχει εργαλεία να φτιάξει την καπνοδόχο, χρειάζεται υδραυλικός γι' αυτό. Παίρνεις τον υδραυλικό, δε το σηκώνει. Αναγκαστικά από Δευτέρα.

Άντε να δούμε. Θα τελειώσει αυτή η ιστορία μέχρι το τέλος της βδομάδας ή θα μου γίνουν μπιζέλια απ' το κρύο; Πάλι καλά το αερόθερμο κάνει δουλειά μες στο δωμάτιο...

Θα μου πεις, γιατί αφήνεις να πιάσουν τα κρύα για να σκεφτείς να τσεκάρεις τον καυστήρα; Ε σόρυ ρε συ, ποιός λογικός άνθρωπος θα σκεφτόταν καλοκαιριάτικα να δει τον καυστήρα; Γι' αυτό κι όλοι οι συντηρητές έχουν τρελή δουλειά τέτοιο καιρό...

Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2009

Let's kick the distortion up, shall we?

  • Ο δημιουργός του Guitar Pro αξίζει άπειρες μπύρες για την προγραμματάρα που έφτιαξε. Έστω κι αν το χρησιμοποιώ για να βλέπω τα tabs και ν' ακούω το ρυθμό, αξίζει κάθε ευρώ της τιμής του. Δε θ' αργήσω πάρα πολύ να το αγοράσω...
  • Φωτιά και μπούρμπερη στο καθίκι που σκέφτηκε το alternate picking. Δύσκολο ομολογουμένως και πρέπει να ξέρεις πού να το χρησιμοποιείς, αλλά μόλις έκανα 10 λεπτά το intro του Enter Sandman με alternate picking, δυσκολεύτηκα πολύ να το ξανακάνω με downpicking.
  • Βρήκα ένα σωρό tabs με ασκήσεις. Ώρες ώρες χάνομαι στο τί πρέπει να κάνω... Απ' τη μια tabs τραγουδιών, απ' την άλλη ασκήσεις απ' το Jamorama, απ' την παράλλη γενικότερες ασκήσεις, απ' την παρ-παράλλη αυτές οι ασκήσεις... χάνομαι λέω.
  • Τα tabs στις εικόνες είναι όλα για να τα κάνω. Κάποια πιο απλά, άλλα δυσκολότερα, όλα πάντως για εξάσκηση. Φυσικά μιλάμε για τα intro, άντε βγάλε όλο το τραγούδι. Τα σημειωμένα είναι για άμεση ενασχόληση είτε γιατί έχουν εύκολο intro είτε γιατί ... δε θυμάμαι το δεύτερο λόγο.


 

  • Όταν βγάζεις έστω κι ένα intro, είναι μεγάλη υπόθεση. Ειδικά για κάποιον που έχει την κιθάρα μόλις 2 μήνες. ΟΚ, το καθαρό intro του Enter Sandman δεν είναι μεγάλη υπόθεση. Μόλις όμως έβγαλα το intro απ' το Breaking the Law (αρκετά ατσούμπαλα αλλά στα @@ μου), γελούσα σα χαζός. Κι η πλάκα είναι ότι το έβγαλα σε 20 λεπτά ενώ το Enter Sandman μου πήρε πολύ περισσότερο (βέβαια στο Enter... τα δάχτυλα δεν είχαν ανοίξει αρκετά ενώ στο Breaking... είχα δουλέψει καλύτερα). Όπως και να 'χει τρελή πώρωση!!! Συνεχίζω να παλεύω αυτά τα δύο, το Darth Vader Imperial March (το ταν-ταν) κι ένα tab που μου 'στειλε ένας φίλος από τους Πίσσα & Πούπουλα, το Ξυπνάτε Πεθαίνω τ' οποίο είναι ό,τι πρέπει για picking.
Pedal to the fucking Metal!!!


\m/

Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2009

What powers Youtube?

Πολύ ωραίο άρθρο για τις τεχνολογίες που τροφοδοτούν το Youtube.

Το βρήκα εδώ.

Λοιπόν αυτό το βιντεάκι έχει πολλή πλάκα! Έχω δοκιμάσει 5 φορές και χάνω. Προσπαθώ να κάνω "πουστιά" (αλλά υπακούοντας στους κανόνες), και πάλι τίποτα...



Το είδα εδώ.

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2009

Fucking contact info

Ποιά μεγάλη εταιρία ρε γαμώτο έχει πρόβλημα στη φόρμα επικοινωνίας της; Ειδικά αν δεν αναφέρεις κάπου το mail σου, η φόρμα επικοινωνίας ΠΡΕΠΕΙ να δουλεύει. Πες ότι θέλω να σε ρωτήσω κάτι στις 2 τα ξημερώματα. Πες ότι δε γουστάρω να παίρνω τηλέφωνο. Αλλά δε δίνεις ούτε mail; Jeeez....

Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2009

Traitor?

Την καφρίλα την έκανα πάλι. Δεν είχα πει σε παλιότερο post ότι καινούργια πράγματα με ιντριγκάρουν στο να τα δοκιμάσω και μετά έχω αμφιβολίες αν έκανα καλά που άλλαξα; Το είχα πει.

Έτσι λοιπόν κι αυτές τις μέρες. Μου κόλλησε να βγάλω το Ubuntu απ' το λαπτοπ (εδώ κολλάει το traitor του τίτλου) για να βάλω τα Windows 7. Μας τα δίνουν τσάμπα απ' το msdnaa απ' τη σχολή (πλήρης έκδοση παρακαλώ, professional κλπ) οπότε μου κόλλησε ντε και καλά να τα βάλω. Έφταιγαν βέβαια και κάτι ηλίθια προβλήματα στο Ubuntu τώρα τελευταία, αλλά δε μπορούσα να περιμένω μέχρι τα τέλη του μήνα να δώ αν με το 9.10 θα φτιάξουν.

Επειδή έβαλα 4 γίγα μνήμη, λέω θα βάλω τα 64bit Windows 7. Διάβασα και κάποια reviews στο Ιντερνετ οπότε λέω δε γαμιέται... Παρ' ότι δεν εγκατέστησα όλες τις εφαρμογές που χρησιμοποιώ, οι 32μπιτες που έβαλα δουλεύουν μια χαρά (εξ' ου και το γεγονός ότι τα 64μπιτα λειτουργικά δουλεύουν πλέον μια χαρά). Ο Firefox βέβαια κάνει κάτι μαλακίες του στυλ να μην αποθηκεύει τα passwords άσχετα αν έχω ενεργοποιημένη την επιλογή, κι ο Windows Explorer λέει ότι κρασάρει αλλά ευτυχώς κάνει restart και δεν κρεμάει όλο το σύστημα.

Βάλε αυτά, βάλε και τις αμφιβολίες που άλλαξα το καθημερινό μου σύστημα (Ubuntu λέμε!) μ' ένα άλλο, βάλε και κάτι χαζά που διάβασα ότι το NetBeans θέλει ταρζανιές για να εγκατασταθεί στο χ64, άρχισα πάλι να σκέφτομαι να το σουτάρω και να γυρίσω στα παλιά. Κακά τα ψέματα, έχω επενδύσει πάρα πολύ χρόνο στο Ubuntu, απ' την 7.04 το χρησιμοποιώ, κι έχω μάθει πολλά πράγματα. Φυσικά και δε θα το παρατήσω εντελώς αλλά πάλι άλλαξα το κύριο σύστημά μου.

Αυτό δε μπορώ να καταλάβω, γιατί όταν φτιάχνω το σύστημα ακριβώς όπως το θέλω, μου μπαίνουν ιδέες και κάνω μαλακίες. Είχα γράψει ολόκληρη έκθεση για τ' ότι έκανα 2 partitions, δουλεύουν όλα ρολόι...

Ευτυχώς υπάρχει και το CloneZilla και κράτησα σε backup το Ubuntu - νομίζω δηλαδή, έκανε βέβαια backup αλλά δε βρήκα τίποτα στον εξωτερικό που το αποθήκευσα.

Σκατά γαμώτο. Δύο βδομαδούλες για το καινούργιο Ubuntu και τότε θα δούμε τί θα γίνει. Απ' τη μια τα 7 έχουν κάποιες ευκολίες που στο Linux για να τα κάνεις είναι λίγο μπελάς, απ' την άλλη όμως γυρίζω πάλι στην MS και τα πράγματα που μου τη δίνουν...

Why break something that doesn't need fixing?