Amarok 2

Από τότε που γύρισα σοβαρά στο Ubuntu και στο Gnome, είπα ότι θα χρησιμοποιώ μόνο GTK εφαρμογές και δε θα μπλεχτώ με QT και εφαρμογές του KDE. Απλά δε θέλω να έχω περιττά πακέτα στο σύστημά μου, τσάμπα σχεδόν όλο το KDE μόνο και μόνο για μια εφαρμογή.

Αυτές τις μέρες "καθάρισα" τα tags απ' τη μουσική συλλογή μου. Οπότε λέω είναι έτοιμη να μπει σε player και να κάνω από 'κει "παιχνίδι". Γενικά δεν πολυασχολούμαι με music organizers, προτιμώ να βρίσκω το άλμπουμ που θέλω και να το "ρίχνω" στον player. Απλά τώρα που έφτιαξα τα διαμερίσματα στο pc, τα tags, και δεν παίζει να χάσω ρυθμίσεις κλπ, έχω την ευχέρεια να χρησιμοποιήσω music organizer.

Anyway, απ' την αρχή ο Rhythmbox δε μου πολυάρεσε. Είναι πολύ απλός αλλά και λίγο εκνευριστικός. Μετά δοκίμασα τον Banshee. Φοβερό πρόγραμμα, ελαφρώς καλύτερο του Rhythmbox, πάλι στα ίδια κυβικά όμως. Γενικά, δε σου δίνουν τη δυνατότητα να παραμετροποιήσεις κάποια πράγματα. Θα ήθελα λίγο περισσότερη ευελιξία.

Πάμε μετά στον Exaile. Δε το δούλεψα σχεδόν καθόλου, ίσα ίσα το εγκατέστησα κι έβαλα τη συλλογή. Αύριο θα το τσεκάρω καλύτερα. Στο GUI θυμίζει Amarok, αυτό είναι υπέρ.

Βάζω μετά και τον Amarok2. Όταν είχε πρωτοκυκλοφορήσει στα official repos και τον εγκατέστησα, μου 'σπασε τα νεύρα. Δεν είχε καλό integration με το Gnome, ήταν αργός, cluttered, buggy και γενικότερα δε θύμιζε τον παλιό καλό Amarok 1.4.

Τώρα πάντως δουλεύει μια χαρά, άψογο integration με Gnome, ωραίο GUI και βάζοντας κάποια widgets μπορείς να εμφανίσεις επιπλέον info (όπως τα lyrics των τραγουδιών). Μου φαίνεται λίγο "βαρύς" αλλά αυτό μάλλον οφείλεται και στο oxygen skin.


Η πλάκα είναι ότι μ' αρέσουν τα λιτά προγράμματα (όπως το Banshee πχ) αλλά να έχουν και κάποια features όπως ο Amarok. Μάλλον ο Exaile εμπίπτει σ' αυτήν την κατηγορία αλλά δε μπορώ να ξέρω ακόμα. Το καλό πάντως είναι ότι υπάρχουν χίλιοι-δυο players για το linux (οι περισσότεροι lightweight) οπότε δοκιμάζεις μέχρι να βρεις αυτό που σου κάνει.

I'm no fucking mind reader...

Μ' ενοχλεί απίστευτα όταν με παίρνει κάποιος φίλος τηλέφωνο (που δεν έχει την καλύτερη σχέση με υπολογιστές) και ζητάει βοήθεια για software.

Απ' τη μια δε μπορείς να ξέρεις κάθε επιλογή του προγράμματος, ούτε μπορείς να θυμάσαι το GUI του. Ακόμα και να το έχεις χρησιμοποιήσει το πρόγραμμα, πάλι δε μπορείς να είσαι ακριβής. Ε όταν κι αυτός δε ξέρει πού ή τί να κοιτάξει, δε σου δίνει ελευθερία να δουλέψεις.

Πρέπει δηλαδή να λές ΑΚΡΙΒΩΣ που είναι το καθετί γιατί αλλιώς χάνουμε τ' αυγά και τα πασχάλια. Φυσικά αρχίζουν μετά να διαβάζουν ολόκληρα κείμενα, να λένε όλα τα κουμπιά, τί βγάζει παντού, μπας και σε κατατοπίσουν... Δεν είναι έτσι όμως.

Κι όταν λες να σου στείλει ένα screenshot του προγράμματος μπας και θυμηθείς τί πρέπει να γίνει, έρχεται το γαμάτο "πώς το κάνω αυτό;"

Πρέπει να δίνεις οδηγίες για το παραμικρό και πρέπει να ξέρεις κάθε πρόγραμμα που χρησιμοποιούν αυτοί...

Προς θεού, δεν έχω πρόβλημα με τα άτομα που δεν ξέρουν από υπολογιστές. Ούτε εγώ τα ξέρω όλα, απλά λίγη ευελιξία δε βλάπτει ρε γαμώτο. Είναι που είναι δύσκολο το troubleshooting μέσω τηλεφώνου, γίνεται ακόμα πιο δύσκολο όταν πρέπει να μαντεύεις...

Τέλος πάντων, στο ΙΤ γενικότερα το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η λάθος επικοινωνία μεταξύ πελατών-εταιριών, εγώ γιατί ν' αποτελώ την εξαίρεση;

Παπατζιλίκια...

Έπρεπε να βγάλω πιστοποιητικό γέννησης λόγω απώλειας ταυτότητας. Μου λέει η μάνα μου, πας και το ζητάς. Δε χρειάζεται χαρτιά. Κι αν θυμάμαι καλά, έχω βγάλει πιστοποιητικό χωρίς να δώσω ταυτότητα κλπ.

Πριν πάω σήμερα, λέω ας πάρω μαζί μου το δίπλωμα οδήγησης, ποτέ δεν ξέρεις.

Ευτυχώς δηλαδή. Ζήτησαν χαρτί... δίπλωμα οδήγησης, διαβατήριο, τέτοια πράγματα. Πάλι καλά που πήρα το δίπλωμα.

Και λέει η μάνα μου όταν της το είπα, έτσι και πάει κάποιος που δεν έχει ούτε δίπλωμα ούτε διαβατήριο, τί γίνεται;

Πώς διάολο θα βγάλεις ένα απλό πιστοποιητικό; Πρέπει ντε και καλά να πας με κάποιον δικό σου ώς μάρτυρα; Είσαι ανήλικος ρε παιδί μου κι έχασες την ταυτότητα. Προφανώς δεν έχεις δίπλωμα οδήγησης και δεν έχεις ταξιδέψει στο εξωτερικό. Πρέπει να πάει κάποιος γονιός; Κι αν δε μπορεί λόγω δουλειάς;

Στην αστυνομία πάλι τα ίδια. Εκεί ζήτησαν το πιστοποιητικό και θέλουν και μάρτυρα. Αφού ρε γαμώτο έχεις το πρωτότυπο καρτελάκι. Βλέπεις τη φωτογραφία μου, βλέπεις ονοματεπώνυμο, βλέπεις ημερομηνία γέννησης, βλέπεις ποιοί είναι οι γονείς μου. Πρέπει να φέρω ένα γονιό μου για να πεί τί; Ναι ο Βασίλης είναι γιος μου;

Ιστορίες γι' αγρίους...

I can't fucking hear you...

Τί μανία έχει ο κόσμος να μιλάει σε άτομα που ακούν μουσική με ακουστικά...

Είναι κάτι μαζοχιστικό ας πούμε; Γουστάρουν να μη τους δώσεις σημασία επειδή πολύ απλά ακούς μουσική; Δε μπορώ να καταλάβω ρε γαμώτο...

Είσαι τώρα στην ουρά και περιμένεις (obviously έχει κι άλλα άτομα). Γιατί έρχεσαι καλέ μου άνθρωπε και με ρωτάς κάτι ενώ είμαι στο δικό μου κόσμο και δε δίνω σημασία; Δε βλέπεις τα γαμημένα ακουστικά στ' αυτιά μου; Δε βλέπεις ολόκληρο καλώδιο που κατεβαίνει στην τσέπη μου;

Περιμένεις στην στάση το λεωφορείο. Έρχεται κάποιος δίπλα σου και σε ρωτάει κάτι. Πώς να τον ακούσεις; Έλα μπροστά μου γαμώτο. Να σε δώ ότι απευθύνεσαι σε μένα. Δεν υπάρχει νόημα να μου μιλάς ενώ δεν είσαι μπροστά μου.

Παράδειγμα. Είμαι στο λεωφορείο και γυρνάω κέντρο. Εκεί που καθόμουν ήμουν φάτσα απέναντι απ' την πόρτα αλλά κοιτούσα μπροστά. Έρχεται μια θεία και με ρωτάει κάτι. Προφανώς ρώτησε 2-3 φορές αλλά επειδή κοιτούσα αλλού δεν κατάλαβα. Όταν την πιάνει το μάτι μου, βγάζω τ' ακουστικά και τη ρωτάω. Γυρνάει και κάνει "καλά εσείς η νεολαία, όλη την ώρα με ακουστικά είστε...". Σώπα ρε που θα σε ρωτήσω.

Πάρτε το χαμπάρι. Όταν θες ν' απευθυνθείς σε κάποιον, δε θα κάνεις χαμηλόφωνα "ψιτ, καλέ", θα φωνάξεις "Ε ΜΑΛΑΚΑ!!"

Καταλάβατε φαντάζομαι...

My Weapon of Choice

Τέλος καλοκαιριού, αυτό θα είναι κατά 99,9% το "καυτό" μωρό που θα πάρω...

Hell Yeah!!! \m/

Και γαμώ τ' ανέκδοτα...

Ήταν σε ένα αεροπλάνο ο Καραμανλής και δύο υπουργοί. Σκύβει ο ένας Υπουργός και βρίσκει ένα 200ευρο. Λέει λοιπον στους άλλους δυο:
- "Έχω μια ιδέα. Γιατί δεν το ρίχνουμε από το αεροπλάνο να κάνουμε έναν Έλληνα ευτυχισμένο;"
- "Όχι", λέει ο άλλος. "Γιατί δεν τα ...
κάνουμε δύο 100ευρα να κάνουμε δυο Έλληνες ευτυχισμένους;"
- "Όχι", λέει ο Καραμανλής. "Γιατί δεν τα κάνουμε τέσσερα 50ευρα να κάνουμε τέσσερις Έλληνες ευτυχισμένους;"
Εντωμεταξύ αυτη τη συζήτηση την ακουγαν 2 πιλότοι. Έτσι λέει ο ένας:
- "Ρε Μήτσο να συντρίψω τώρα το αεροπλάνο να κάνω 10.000.000 Έλληνες ευτυχισμένους;"

troktiko

Ubuntu + Subversion + NetBeans

Τώρα που έφτιαξα το laptop όπως ήθελα με ξεχωριστά partitions, καιρός να βάλω το Subversion. Εντάξει, δεν έχω το repository σε server αλλά τοπικά στο pc μου.

Βρήκα λοιπόν 2 links για την όλη διαδικασία.

Δημιουργία τοπικού repo σε Ubuntu

Εδώ λίγη προσοχή. Η εντολή κανονικά είναι svnadmin create /home/vaibhav/svnrepo

NetBeans + local Subversion repo

Απ' το να κρατάς απλά backup τα sources σε άλλο φάκελο, είναι χίλιες φορές προτιμότερο το subversion. Άντε αλλιώς να δεις τις αλλαγές στον κώδικα...

Ξέρω ότι τώρα τελευταία το Git παίζει πολύ περισσότερο, ας το πάρουμε όμως σιγά σιγά.

Μεταλλικός Μεσσίας Revisited

Έλεγα τότε ότι το Megatropolis των Iron Savior τα σπάει. Κι ο uncle μου λέει, άκου τα πρώτα τους που είναι κι ο Kai Hansen να πάθεις πλάκα. Και τ' άκουσα.

Holy Crap ρε φίλε!!! Όχι μόνο αυτές οι αλμπουμάρες τα σπάνε, στο mp3 player ακούω αποκλειστικά αυτές! Καθαρό power metal, double bass σχεδόν παντού, οι κιθαριές του Kai να σε στέλνουν, όπου τραγουδάει κάνει το τραγούδι χίλιες φορές καλύτερο...

Θ' ανεβάσω αργότερα κανα δωράκι να δείτε τί παίζει...

Cheers \m/

edit: Τσεκαράου...

More smoky thoughts...

Εξαρχής λέω ότι δεν έχω διαβάσει το νόμο (αν και τον ανέβασαν σε κάποια sites), επομένως μπορεί να λέω πράγματα που δεν ισχύουν.

Σχεδόν όλα τα μαγαζιά στη Θεσσαλονίκη, έκαναν αίτηση για καπνίζοντες (από αυτά που έκαναν αίτηση). Το είπα και στο προηγούμενο post, υπάρχει και παντού στο Ιντερνετ. Δεν είσαι καπνιστής, πού θα κάτσεις; Η μια λύση είναι σ' ένα απ' τα 3 μαγαζιά που έκαναν αίτηση για μη καπνίζοντες (τρελό LOL μιλάμε). Η άλλη λύση είναι να πας φυσικά στα υπόλοιπα, δε σου το απαγορεύει κανείς.

Εκεί που κάθεσαι, αρχίζει κάποιος το τσιγάρο και σ' ενοχλεί. Φυσικά κι έχεις το δικαίωμα να του πεις να το σβήσει. Αυτός όμως δεν έχει την υποχρέωση να το σβήσει! Είσαι σε κατάστημα που επιτρέπεται το κάπνισμα! Άρα εσύ ο μη καπνιστής πρέπει να βρεις τη λύση. Ή θα συνεχίσεις να κάθεσαι μες στον καπνό ή θα φύγεις. Οι καπνιστές δεν κάνουν κάτι παράνομο, είναι σε μαγαζί που επιτρέπεται το κάπνισμα.

Ακραίο σενάριο: χειμώνας στην παραλιακή της Θεσσαλονίκης. Όλοι οι καπνιστές μες στα μαγαζιά και τη ζέστη, πίνουν το ποτό τους κι οι μη καπνιστές ξεπαγιάζουν στο λιμάνι κοιτώντας με λιγούρα μες στα μαγαζιά! Ξανά LOL, θεωρώ όμως ότι μπορεί να φτάσουμε και σε τέτοιες καταστάσεις.

Τελικά τί βλέπουμε; Ο νόμος δεν απαγορεύει το κάπνισμα, απλά το περιορίζει. Η Ελλάδα δε σβήνει το τσιγάρο, απλά το περιορίζει σε συγκεκριμένους χώρους. Big deal!!!

Και σ' αυτό και στο προηγούμενο post, αναφέρομαι μόνο στα κέντρα διασκέδασης. Προφανώς, εκεί θα γίνει το μεγαλύτερο μπουρδέλο. Δε νομίζω να είναι κανένας τόσο χαζός ώστε να καπνίζει μέσα σε νοσοκομείο. Οι δημόσιες και ιδιωτικές υπηρεσίες, βρίσκουν τρόπους (σχόλιο της W@bbs στο προηγούμενο post).

Holy Smoke

Σήμερα υποτίθεται "η Ελλάδα σβήνει το τσιγάρο". Μ' εκνευρίζει απίστευτα αυτή η έκφραση. Όχι επειδή είμαι καπνιστής, αλλά επειδή είναι τόσο μα τόσο απόλυτη.

Τέτοια πράγματα δε μπορούν να γίνουν απ' τη μια μέρα στην άλλη. Θέλει μια διαδικασία. Όχι για τα μέρη που θα πρέπει να δημιουργήσουν χώρους για καπνιστές, για τον ίδιο τον κόσμο. Είναι μια συνήθεια, κακή ομολογουμένως, δε μπορείς να την κόψεις έτσι απότομα.

Άλλωστε το λένε κι οι έρευνες. Οι Έλληνες καπνίζουν περισσότερο απ' όλους τους Ευρωπαίους (παίζει να μας περνάει μια χώρα αλλά δε θυμάμαι). Άντε πες σ' όλους αυτούς ότι από αύριο δε θα μπορείς να καπνίζεις.

Βέβαια γι' άλλη μια φορά το ελληνικό στοιχείο έλαμψε, γράφουμε στα τέτοια μας τους νόμους αφού μας επιτρέπεται: οι θεσσαλονικείς έκαναν τα μαγαζιά τους μέρη για καπνιστές. Στις 130 αιτήσεις λέει (δεν είμαι σίγουρος για τον αριθμό - γμτ ούτε καν συγκρατώ πού τα διαβάζω), οι 127 ζήτησαν να γίνει το μαγαζί τους μέρος για καπνιστές. Κι άλλες πόλεις θ' ακολουθήσουν αυτό το παράδειγμα.

Μα λογικό δεν είναι άλλωστε; Στη χωρητικότητα του μαγαζιού, πόσοι είναι καπνιστές και πόσοι όχι; Ποιό ποσοστό θα προτιμήσει ο ιδιοκτήτης; Γι' αυτό θεωρώ ότι πιο εύκολο είναι να δημιουργηθούν χώροι για μη καπνίζοντες! Σενάριο: σ' ένα μαγαζί έχει φτιαχτεί ο χώρος για τους καπνιστές, καταλαμβάνοντας το 30% του χώρου. Βλέπεις 200 άτομα στριμωγμένα εκεί μέσα, και στο υπόλοιπο μαγαζί 2-3 τραπέζια μόνο.

Είμαι σίγουρος ότι θα πέσει και ξύλο γι' αυτό το πράγμα. "Μου ήρθε καπνός στη μάπα, σβήστο τώρα", "Όχι δε το σβήνω, στο δρόμο είμαι και μπορώ να καπνίσω" και δώστου κλωτσομπουνίδια. Έχω την εντύπωση πάντως, ότι οι περισσότερες παρεξηγήσεις/"ιστορίες" θα δημιουργηθούν από τους μη-καπνίζοντες. Θα βρουν πάτημα στο νόμο που πέρασε και θα το παίζουν αφεντικό. Μόλις μυρίσουν το παραμικρό ιχνοστοιχείο καπνού... "aaaaahhh oh my gooood he's smokiiing!!! Take him down and cuff him!". Ντάξει, πάνε πες του με χαλαρό τρόπο να το σβήσει. Αν δεν είναι μαλάκας, δε θα 'χει πρόβλημα και θα το σβήσει. Τώρα αν πας κι εσύ σαν τραμπούκος και "σβήστο γιατί...", "θα σε αναφέρω" και τέτοιες παπαριές, σόρυ κιόλας ο άλλος άνετα ανάβει 5 ταυτόχρονα.

Αυτό που θέλω να πώ είναι ότι χρειάζεται ευελιξία κι απ' τις 2 πλευρές. Καλύτερα να δημιουργηθούν χώροι για μη καπνίζοντες (μειοψηφία, deal with it!!!) και το κυριότερο, μην παίζετε με τα νεύρα μας. Φαντάζομαι πολύς κόσμος (μεταξύ τους κι εγώ), τώρα με τον αντικαπνιστικό νόμο, θα προσπαθήσει να το κόψει. Αν ο τύπος στο δίπλα τραπεζάκι ανάψει μια στο τόσο ένα τσιγάρο, ε μην τον παίρνεις απ' τα μούτρα γαμώτο. Ξεκινάμε μια δύσκολη διαδικασία, χαλαρώστε λίγο. Είναι επιβλαβής συνήθεια (όποιος καπνιστής δε το καταλαβαίνει αυτό είναι μαλάκας), καλώς ή κακώς την κάνουμε, πολύ δύσκολο να κόψεις το κάπνισμα, ε μην έχουμε κι ένα σωρό παπάρες πάνω απ' το κεφάλι μας "σβήστο, σβήστο, σβήστο..." όλη την ώρα...

Τέλος πάντων, εγώ αυτό που ξέρω είναι ότι γι' άλλη μια φορά θα προσπαθήσω να το κόψω (σοβαρή προσπάθεια), ελπίζω να τα καταφέρω, κι ελπίζω ότι και οι δύο πλευρές του κόσμου να φερθούν υπεύθυνα.