Falkenbach - Heralding the Fireblade (2005)
Tracklisting:
- Heathen Foray
- ...of Forests Uknown
- Havamal
- Roman Land
- Heralder
- Laeknishendr
- Walkiesjar
- Skirnir
"The Wise One has spoken the words in the hall, joy to him who understood"
Σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, αυτός ο δίσκος έχει περισσότερο πολεμικό χαρακτήρα και κυρίως περισσότερα black σημεία. Καθόλου άσχημο βέβαια αφού δένουν άψογα με τον υπόλοιπο δίσκο. Τα πιο χαλαρά τραγούδια εναλλάσσονται με τα blackened και σε οδηγούν απ' την ηρεμία στον πόλεμο με απίστευτη ευκολία.
Ελεγα κάτι για headbanging στον προηγούμενο δίσκο. Εδώ έχουμε ακόμα περισσότερο. Ο σβέρκος ανεβοκατεβαίνει ασταμάτητα, το air-drumming γίνεται γλυκιά συνήθεια και με λίγη φαντασία, τα κοράκια του Οντιν θα μας κουβαλήσουν σ' εποχές όπου οι παλιές παγανιστικές συνήθειες έρχονταν αντιμέτωπες με τον επεκτατισμό του χριστιανισμού.
Κι αυτός ο δίσκος ξεκινάει μ' ένα πολύ δυνατό κομμάτι. Το "Heathen Foray" είναι πολύ ωραίο folk/epic κομμάτι και μας γυρνάει πίσω στην πατρίδα, με συνοδοιπόρο έναν καβαλάρη απεσταλμένο του βασιλιά.
Στο "...of Forests Unknown" μπαίνουμε σ' ένα κατασκότεινο δάσος με τα black riff να πετούν σα βέλη. Η ατμόσφαιρα γίνεται πολύ σκοτεινή και το μοναδικό φως είναι ο δαυλός στο χέρι του καβαλάρη. Συνεχίζουμε με το "Havamal", ένα απ' τα ωραιότερα τραγούδια που έχω ακούσει. Εξιστορεί (απ' όσο κατάλαβα) τα πράγματα που μαθαίνει πρώτα ένας πολεμιστής και πώς τα χρησιμοποιεί καθώς μεγαλώνει. Στο "Roman Land" ακούμε τις ιαχές του πολέμου μιας οι πολεμιστές δε μπορούν ν' αντέξουν τους καταπατητές. Η μάχη είναι κοντά. Το "Heralder" είναι highlight του άλμπουμ, με φοβερή μουσική καθώς άνθρωπος του βασιλιά πηγαίνει σ' όλες τις υπόλοιπες περιοχές για να τους ενώσει όλους ενάντια σ' αυτούς που προσηλύτισαν ήδη κάποιους ανθρώπους.
Τώρα όσον αφορά τα όργανα, έχουμε τα ίδια πράγματα. Ο ήχος αλλάζει ελάχιστα. Οι κιθάρες είναι όλα τα λεφτά και διαμορφώνουν το κεντρικό riff στα τραγούδια με το μπάσο ν' ακολουθεί συμπληρώνοντας. Το drumming εντελώς πωρωτικό και ρυθμικό. Ακούγεται σα να δίνει το λάκτισμα της επίθεσης. Τα πράγματα γίνονται ακόμα ωραιότερα όταν μπαίνουμε στα χωράφια του black metal. Οι κιθάρες φτύνουν τα riff, και το γνωστό black metal buzzing κυριαρχεί στ' αυτιά σου. Τότε τα drums μπαίνουν σε "supersonic mode" και το headbanging δεν έχει προηγούμενο.
Αυτός ο δίσκος μ' αρέσει σίγουρα λίγο περισσότερο απ' το Ok Nefna Tysvar Ty, γιατί έχει σε μεγαλύτερες δόσεις αυτό το black metal στοιχείο. Το Heralding the Fireblade θυμίζει πολύ Bathory και τις black metal εξάρσεις των τελευταίων. Μέσα σε 42 λεπτά κάνουμε τρομερή μάχη ενάντια στους καταπατητές που θέλουν με τη βία ν' αλλάξουν τα πιστεύω των παλιών και να εξαφανίσουν την "αρχαία θρησκεία".
Highlights: Heathen Foray, Havamal, Heralder, Walkiesjar
