Laundry

via

My time has come... έβαλα κι εγώ το πρώτο μου πλυντήριο... Μόνος... Με μόνη βοήθεια το τηλέφωνο έτοιμο να καλέσει το πατρικό μου... (Μάνα όλα βγήκαν ροζ χααχαχαχαχχα)

Ήταν μια (λίγο) τρομακτική εμπειρία. Ας τα πάρουμε απ' την αρχή. Τόσα χρόνια δε χρειάστηκε να βάλω πλυντήριο γιατί στο προηγούμενο σπίτι δεν είχαμε και βόλευε να τα στέλνω στο πατρικό μου. Εδώ επειδή έχει, ε δε θα κάνω τη μαλακία να τα στέλνω πάλι.

Αυτή τη φορά κατάφερα και δεν έκοψα τα χέρια μου σε κάτι μεταλλικές μαλακίες που έχει ο κάδος. YES! Φυσικά και παίρνω τη μάνα μου τηλέφωνο για να μου πει τη δοσολογία απορρυπαντικού και μαλακτικού (γιατί καθ' ότι σκληροτράχηλοι μεταλλάδες, θέλουμε τα ρούχα μας να είναι μαλακά και να μυρίζουν άνοιξη αχαχαχαχχααχαχ).

Βάζω ρε παιδί μου το απορρυπαντικό στη στρογγυλή μαλακία που βάζεις μες στο πλυντήριο. Καλά εκεί γίνεται η μαλακία και μου πέφτει (αν έχεις σκατόχερα, έχεις) οπότε και γίνεται το πάτωμα μπουρδέλο. Μετά 2-3 καντήλια εντάξει, όλα καλά. Κλείνω το πλυντήριο και πατάω το κουμπί. Δεν ξεκινάει κι αναρωτιέμαι τί σκατά έγινε. Δεν είχα επιλέξει πρόγραμμα. Βάζω πρόγραμμα κι αρχίζουν οι περίεργοι θόρυβοι.

Κάθομαι και βλέπω τα ρυθμιστικά με τα προγράμματα, τα οποία είναι χωρισμένα σε κατηγορίες. Τί διάολο είναι όλα αυτά;;; Μετά από κανα 5λεπτο καταλαβαίνω (τί διάολο επιστήμονες είμαστε;) ότι χωρίζει τα προγράμματα σε τύπο υφάσματος (συνθετικό, βαμβακερό κλπ) και χρόνο πλύσης.

Γυρνάω στον υπολογιστή και το NCIS. Ώρες ώρες ακούγονται κάτι περίεργα απ' το μπάνιο αλλά τα θεωρώ φυσιολογικά (το άγχος όμως δε φεύγει). Μετά από ώρα τελειώνει και το πλυνήριο.... Πάω το ανοίγω, σκατά ο μισός κάδος έχει νερά. ΔΕΝ είναι φυσιολογικό. Κλείνω και βάζω το στύψιμο (χα, μόνος μου το βρήκα, είπαμε επιστήμονας). Κάνει ένα ΔΙΑΟΛΕΜΕΝΟ θόρυβο την ώρα που περιστρέφει τα ρούχα στο χορό του θανάτου (και επιστήμονας ΚΑΙ ποιητής, αμέ).

Μετά από λίγο ησυχία... Ούτε ίχνος νερού στον κάδο. Ναι ρε πούστη τα κατάφερα! Μανταλάκια στις τσέπες κι άπλωμα των ρούχων υπό τα ριφίδια του Painkiller.

Victory....

And so it ends...

Προβληματίζομαι με το πώς να ξεκινήσω αυτό το post... Αρκετά έγιναν αυτές τις μέρες και δε ξέρω πώς ν' αρχίσω... Λοιπόν πάμε κι όπως μου έρθουν...

Την προηγούμενη Τρίτη, ο αγαπητός ΟΑΣΘ είπε να κάνει απεργία. Φυσικά αυτό συνεπάγεται με την καθυστέρηση εκείνης της εξεταστικής με αποτέλεσμα ν' αναβληθεί για τη Δευτέρα (χθες). Με ψιλογάμησε, κυρίως επειδή είχα να κάνω και τη μετακόμιση το σ/κ (αυτό που μας πέρασε).

Anyway, η μετακόμιση έγινε, πεθάναμε στην κούραση, το σπίτι είναι ένα μπουρδέλο αλλά το τελικό συμμάζεμα μένει για μετά το 15αύγουστο που θα γυρίσω Θεσ/νίκη. Ευτυχώς η μετακόμιση έγινε Κυριακή οπότε κι οι δρόμοι ήταν άδειοι (πήγε πολύς κόσμος θάλασσα) κι έβρισκα συνέχεια να παρκάρω μπροστά και στα 2 σπίτια. Χρειάστηκαν συνολικά 8 διαδρομές (4 πήγαινε - 4 έλα) αλλά τουλάχιστον τελειώσαμε σε μία μέρα.

Το καλό με το νέο σπίτι, είναι ότι έχει και πλυντήριο. Χεχε, φτάνει άλλο σάκος στο πατρικό με το ΚΤΕΛ για πλύσιμο. Όμως, πρέπει να μάθω να βάζω πλυντήριο και να σιδερώνω. Στο προηγούμενο σπίτι τόσα χρόνια δεν πήραμε πλυντήριο. Βόλευε το ΚΤΕΛ. Τώρα όμως θα είναι μαλακία να μη το εκμεταλλευτώ. Το καλό είναι ότι τα περισσότερα ρούχα μου είναι σκούρα (μαύρα κυρίως) κι άρα δε χρειάζεται πολλή σκέψη για το πώς θα μπούν! Αλλά στάνταρ θα κάνω καμιά παπαριά και θα τρέχω...

Φάση όμως. Το πλυντήριο είναι από αυτά τα μικρά που ανοίγει ο κάδος από πάνω. Πάω λοιπόν πρώτη φορά ν' ανοίξω τον κάδο (που κλείνει με 2 αλουμινένια φύλλα που πιάνουν σε πλαστικό κλιπ), χαρακώνομαι σε κάτι άκρες που είχε το αλουμίνιο. Δηλαδή έλεος!!! Τρεις χαρακιές στο αριστερό (γαμώ!) χέρι. 

Αυτό το καλοκαίρι έχει τώρα εντατικά μαθήματα με τη μάνα μπας και μάθω να σιδερώνω. Πολύ νοικοκυρά θα γίνω να πούμε. Η μαντίλα στο κεφάλι θα μου λείπει. Και πάλι με σώζουν τα ρούχα μου γιατί δε φοράω συχνά πουκάμισα και τέτοια περίεργα.

Έρχεται μετά Δευτέρα απόγευμα (χθες) μετά το μάθημα και πρέπει να φύγουμε Ξάνθη. Το αυτοκίνητο τίγκα! Πάλι καλά που ήταν κι η μάνα μου και τα έσιαξε καλύτερα μες στο αυτοκίνητο, έτσι κι ήμουν μόνος μου, με τα μισά θα ερχόμουν. Και πάλι όμως δεν ήρθαν όλα τα πράγματα που είναι να γυρίσουν Ξάνθη (Χρήστο πες αλεύρι) αλλά αυτό κανονίζεται. Το αυτοκίνητο όσο δε το μετακινώ μες στη Θεσ/νίκη, σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις δείχνει την αξία του...

Τέρμα με τη μετακόμιση, έγινε, ψοφήσαμε, τελείωσε. Πάμε στα περί μουσικής.

Σα γνήσιος ζηλιάρης, μ' άρεσαν τα προφίλ που έφτιαξε ο Mr Radikal κι είπα να κάνω κι εγώ! Ω ναι μπέημπι! Αλλά για να κάνεις μουσικό προφίλ, πρέπει να έχεις φτιάξει και project band έτσι δεν είναι; Έτσι είναι. Έγινε κι αυτό μέσα σε μία μέρα. Αποφασίστηκε το όνομα Watcher In the Sky, τίτλος από υπερ-γαμηστερό κομμάτι των Gamma Ray. Ναι αλλά αυτό δεν έφτανε! Ο κύριος Radikal λοιπόν, χωρίς να πώ τίποτα, μέσα σ' ελάχιστα λεπτά μου ετοίμασε logo και cover!

Τ' ανεβάζω εδώ για να τα δείτε σε full glory:

Έτσι; Αν ο τύπος είναι τεχνίτης... Thanks again ρε φίλε...

Και τα προφίλ είναι εδώ: ReverbNation, Bandcamp

Ακόμα τα "ψάχνω" βέβαια, ειδικά το ReverbNation είναι αρκετά πολύπλοκο αλλά βρίσκεις ωραία πράγματα. Θα μπει σε κάποια φάση κι ένας player στο blog (τί; μόνο ο Nick θα έχει;) και γενικά θα pimp-my-ride πολύ το θέμα... 

Επειδή ψιλοβαρέθηκα να γράφω και δε μπορώ να σκεφτώ τίποτ' άλλο, cheerio για την ώρα κι από αύριο βλέπουμε.

Μαγνητικές Περιφερειακές Αποθηκευτικές Διατάξεις...

...είναι ο τίτλος της εργασίας που έκανα σ' ένα εργαστήριο στο πρώτο εξάμηνο...

Βρήκα το δισκάκι σήμερα που ξεκαθάριζα τα πράγματα στο δωμάτιο, κι είπα να την ανεβάσω στο Ιντερνετ... Δε θυμάμαι καν αν εγώ είχα προτείνει την εργασία ή την επέλεξα αμέσως από φυλλάδιο που μας έδωσε ο καθηγητής... Παίζει να είναι το δεύτερο γιατί είχα πληροφορίες σε κάτι περιοδικά, αλλά δε θυμάμαι αν τα περιοδικά έτυχε να έχουν αυτά τα θέματα τότε και διάλεξα μετά την εργασία...

Anyway, το κείμενο βρίσκεται εδώ ενώ η παρουσίαση εδώ. Η εργασία και η παρουσίαση απέσπασαν από ένα 10άρι η κάθε μία. Ναι ΟΚ μετριοφροσύνη 0 από μέρους μου, αλλά ήξερα το θέμα μου άριστα, απάντησα στις ερωτήσεις που μου τέθηκαν χαλαρά κι έκανα μια γαμάτη παρουσίαση.

Υπάρχουν κάποιες μικροαλλαγές όσον αφορά το φορμά των αρχείων... Τις είχα γράψει σε Office 2003 ενώ είπα στο ανέβασμα να μετατραπεί σε φορμά Google Docs.

Re-establishment

O yours truly μετακομίζει... Το θέμα είναι καθαρά οικονομικό (μικρότερο ενοίκιο) και για ένα χρόνο σίγουρα θα είμαι στο καινούργιο σπίτι, μετά μάλλον θα γυρίσω στο πατρικό μου και θα 'ρχομαι Θεσ/νίκη για να δίνω μαθήματα. Άρα στρώσιμο κώλου να περάσω εργαστήρια...

Θα είναι λίγο χαοτική η κατάσταση για ένα μήνα από σήμερα, αφού μέχρι τις 6-7 του άλλου μήνα θα έχω φύγει από το τωρινό σπίτι. Αυτό σημαίνει ότι και πρέπει σιγά σιγά να μαζεύω πράγματα, να πάω κάποια στο καινούργιο αλλά και να διαβάζω για την εξεταστική. Δηλαδή γάμησέ τα κυριολεκτικά... Θα βολευτεί πάντως η κατάσταση γιατί και κανα 2 φορές θα έρθουν οι γονείς μου, οπότε δε θα την κάνω ολομόναχος τη μετακόμιση.

Το καινούργιο σπίτι τώρα, στούντιο είναι, ένα δωμάτιο αλλά ΓΑΜΑΤΟ! Θα μου πεις "πώς σε βολεύει". Το σκέφτηκα αρκετά κι όντως θα με βολέψει για ένα χρόνο (του πούστη δηλαδή!). Απλά θα πρέπει να κάνω κάποιες παραχωρήσεις για τις οποίες δεν έχω κανένα πρόβλημα απολύτως. 

Δηλαδή, ένα καλό ξεκαθάρισμα τα ρούχα, τί φοράω και τί δε φοράω. Ό,τι δε θέλω, θα γυρίσει στο πατρικό. Απ' τη στιγμή που μέχρι μέσα Δεκεμβρίου φοράω κοντομάνικα, δε θα έχω σχεδόν καθόλου χειμωνιάτικα. Κι αν χρειαστεί, πάω μια βόλτα Ξάνθη και φέρνω μερικά. Τα cd θα πρέπει να πάνε στο πατρικό μαζί με το στέρεο. Απ' τη μια το στέρεο τα 'χει ψιλοφτύσει, απ' την άλλη τα cd είναι πάρα πολλά και θέλει επιπλάκι μόνο γι' αυτά. Big deal, τα 'χω όλα σε mp3.

Τα βασικά δηλαδή χωράνε άνετα. Το γραφείο με το desktop και το laptop, η κιθάρα κι ο ενισχυτής, τα ρούχα και μια βιβλιοθήκη που θα πάρω γιατί έχουμε και μερικά βιβλία ρε αδερφέ. Δε χρειάζομαι τίποτα άλλο. Κι εδώ που τα λέμε, τον ενισχυτή μάλλον θα τον ανεβάσω Ξάνθη γιατί μέχρι τα Χριστούγεννα θ' αφήσω και το αυτοκίνητο. Στο pc άλλωστε παίζω, δεν υπάρχει πρόβλημα.

Μου φαίνεται ότι θα πάνε καλά τα πράγματα (ειδικά αν περάσω και κανα 2 ηλίθια μαθήματα), o Mr. Radikal θα μου περάσει ένα και-γαμώ τους μαγνήτες στην κιθάρα για τρελές power-ιές, λέμε και με τον Captain_nemo να περάσω μια βόλτα από Καβάλα να του δείξω τί έχω μάθει τόσο καιρό στην κιθάρα (passing the knowledge mr radikal) και γενικά... ναι, τα βλέπω καλά τα πράγματα. Θα είναι πολύ κουραστική η αλλαγή του μήνα αλλά τουλάχιστον θα μπουν κάποια πράγματα σε μια σειρά...

DamnFuckHolyCrap

Στις 6 πρέπει να ξυπνήσω... Δεν έχω κοιμηθεί ακόμα... Γράφω μάθημα στις 8.30... Μετά πάλι στις 13.30... Σα ζόμπι θα είμαι...

Γιατί να μη μπορούμε να κάνουμε ένα close() στο stream που κατεβάζει μαλακίες απ' το μυαλό και μας κρατάει απασχολημένους; Θέλουμε να κοιμηθούμε ρε! Κι αν δε δουλέψει το close() και πετάξει exception, τραβάς ένα brute shutTheFuckUp() και ησυχάζεις...

Τί λέω ρε ο άνθρωπος πρωϊνιάτικα...

Now it's getting serious...

Α ρε Nick πόσο δίκιο είχες, παίζοντας με e-drums στο background, βγαίνουν μια χαρά riffs και δε χρειάζεσαι και μετρονόμο...

Λοιπόν, νομίζω για πρώτη φορά με e-drums καλά τα κατάφερα. Μία ώρα μου έφαγε αλλά το καταδιασκέδασα. Η φάση είναι υπεράνω γαμωσύνης... Υπάρχουν κάποια προβλήματα στο timing αλλά... δε βαριέσαι, next time. Επίσης, παίζω σχεδόν αποκλειστικά με palm mute στην Low E και στα 3-4 πρώτα τάστα της (πρέπει να μάθω να παίζω κι αλλού στην ταστιέρα χχαχααχαχ) αλλά... δε βαριέσαι, next time. Άντε και διαφορετικά tempo γιατί όλα στο 120 είναι...

Επίσης, next time και με δεύτερη κιθάρα (αν τα καταφέρω στο timing δηλαδή)... Και πρέπει να δώ πώς διάολο αλλάζει τα tags μες απ' το Reaper γιατί μου βγάζει κάτι ξεκάρφωτα...

http://www.box.net/shared/a2g6oqsiug

Αυτό είναι μπουρδελο-ύπνος...

Πέμπτη βράδυ: Αφού έριξα μια ματιά στα projects του Opnet για τις εξετάσεις του εργαστηρίου της επομένης, τσέκαρα τον κώδικα του project στη VB που κάναμε μιας κι έπαιζε παρουσίαση της εργασίας την επομένη. Η πλάκα είναι ότι το documentation αργήσαμε πολύ να το κάνουμε, 8 το βράδυ ξεκίνησα να το γράφω, 8.30 το τελείωσα και το έστειλα.

Φυσικά και δε μπορούσα να κοιμηθώ με τη μία, βάλε λίγο το σχετικό άγχος της παρουσίασης, το άγχος που έπρεπε να ξυπνήσω νωρίς... στις 3 κοιμήθηκα.

Παρασκευή πρωί: Ξύπνημα στις 6 αφού στις 8 έπρεπε να είμαι στη σχολή. Δίναμε εργαστήριο και μας είπε ο καθηγητής να είμαστε ΑΚΡΙΒΩΣ στις 8 για να έχουμε ολόκληρο 2ωρο (ως γνωστόν το ακαδημαϊκό 2ωρο διαρκεί γύρω στη 1,5 ώρα - 8 έχεις μάθημα, στις 8.30 ξεκινάς). Μέχρι και την τελευταία στιγμή πριν φύγω, έπινα καφέ. Όχι ό,τι καλύτερο αν βιάζεσαι κι έχεις άγχος. Το λαπτοπ στον ώμο λοιπόν (πρέπει κάποια στιγμή να πάρω τσάντα για την πλάτη), mp3 player στ' αυτιά κι άντε για το Σταθμό.

ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ότι στις 8 δεν ήταν σχεδόν κανείς στο εργαστήριο. Τρία άτομα ήμασταν κι οι καθηγητές ήρθαν αργότερα. Μέχρι να έρθει κι ο υπεύθυνος και ν' ανοίξει τα εργαστήρια, πήγε 8.15. Όχι που βιαζόμασταν κιόλας. Δώσαμε άνετα τελικά εντάξει, άντε να δούμε τί θα γίνει γιατί πρώτη φορά μπήκε το εργαστήριο αν και τα θέματα ήταν εύκολα. Βάλε και τους βαθμούς απ' τα τεστ, πρέπει να το πέρασα το γαμημένο.

Στις 12 ξεκινούσαμε την παρουσίαση για το project στη VB. Καλά πήγε κι αυτή. Πάντως βλέποντας και τις εργασίες των συναδέλφων, άρχισε να γίνεται καλή δουλειά στο θέμα του προγραμματισμού. Το επίπεδο έχει ανέβει. Οι πρώτοι που παρουσίασαν, έκαναν μια φοβερή εφαρμογή με σημειώσεις για το desktop του υπολογιστή. Εντελώς πλήρης εφαρμογή. Πώς είναι το Sticky Notes στο Linux και στα 7; Και με υπενθύμιση παρακαλώ!

Βλέποντας και τις άλλες εργασίες νόμιζα ότι εμείς μειονεκτούσαμε γιατί έπρεπε να φτιάξουμε έναν Κουλοχέρη, αλλά στην τελική και xml βάλαμε για αποθήκευση/ανάκτηση δεδομένων, και εφέ κίνησης για τα slots...

Παρασκευή μεσημέρι: Γύρω στις 3 ήμουν σπίτι. Κουρασμένος, νυσταγμένος, πεινασμένος... Βαριόμουν να κατέβω λέσχη. Κάθομαι λίγο στο pc, κατά τις 4 παρά λέω να την πέσω για καμιά ώρα. Βάζω ξυπνητήρι... Ξυπνάω μετά στις 7.30 γιατί ούτε κατάλαβα ξυπνητήρι!!! Κι η πλάκα είναι ότι κοιμήθηκα εντελώς σαν κούτσουρο γιατί με το που ξυπνάω, βλέπω την τηλεόραση ανοιχτή στο δesktop, το λαπτοπ σε αναμονή, σκοτάδι και φώτα απ' το δρόμο... Τί ώρα είναι λέω; Πέρασε κανα λεπτό μέχρι να καταλάβω τί μέρα ήταν, τί έκανα όλη τη μέρα και γιατί ξύπνησα εκείνη την ώρα... Χάος λέμε.

Φυσικά το βράδυ κοιμήθηκα στις 4 (ε μέχρι τις 7.30 το απόγευμα κοιμόμουν), σήμερα ξύπνησα στις 10.30 και γενικά γάμησέ τα... Αυτός ο ύπνος μεγάλο μανίκι τελικά...

Λειβαδίτης 2009

Πήγαμε με την παρέα στο Δασικό Χωριό του Λειβαδίτη για ένα 4ήμερο. Μια χαρά περάσαμε, δεδομένου ότι δεν είμαστε και ιδιαίτερα συνηθισμένοι χωρίς τηλεόραση, υπολογιστή, Ιντερνετ κλπ...

Ανεβήκαμε την Κυριακή στις 27 του μήνα. Το αυτοκίνητο τίγκαρε μέχρι τα μπούνια, 5 άτομα ήμασταν με φαγητό για 4 μέρες, κάποια άλλα ψώνια και τις (ελάχιστες) αποσκευές αφού δε χωρούσε και τίποτ' άλλο.

Ο δρόμος είναι ένας επομένως δεν παίζει να χαθείς. Πας μέχρι Σταυρούπολη κι από εκεί ως το Δαφνώνα. Ανεβαίνεις Καρυόφυτο και μετά είναι ο Λειβαδίτης. Μέχρι Δαφνώνα όλα εντάξει, μετά αρχίζουν κάτι γαμω-ανηφόρες (μετά το Καρυόφυτο) και πηγαίνεις με 1η-2η σχέση. Έχει και κάτι απότομες στροφές οπότε άστα να πάνε. Πρέπει να κάναμε γύρω στη 1,5 ώρα.

Σ' ένα σημείο ειδικά, το αυτοκίνητο κώλωσε άσχημα. Λογικό, γεμάτο πορτ μπαγκάζ, 5 άτομα μέσα, δε θέλει και πολύ. Ανεβήκαμε τέλος πάντων.

Τα σπιτάκια όλα τα λεφτά. Διάσπαρτα στην πλαγιά του βουνού (ντάξει όχι στου διαόλου τη μάνα) κι έτοιμα για εγκατάσταση. Μόνο τα φαγητά χρειάζεται να φέρεις.

Έσω έτοιμοι για κόψιμο ξύλων με τσεκούρι. Έχει αρκετά κούτσουρα για τζάκι και ψησταριά, τα περισσότερα όμως είναι μεγάλα και δε χωράνε οπότε πρέπει να κάνεις και τον ξυλοκόπο. Γουστάραμε πολύ πάντως, ρίξαμε απίστευτο γέλιο γιατί οι 2 της παρέας δεν το "είχαν".

Anyway, πήγαμε και στον καταρράκτη. Είχα ξαναπάει πριν πολλά χρόνια οπότε ήξερα την κούραση που μας περίμενε. Δεν ήταν άσχημα πάντως. Ο χωματόδρομος για την είσοδο του μονοπατιού ήταν μαλακία. Αρκετές ψηλές πέτρες, λάσπη και γενικώς πολλά γκάπα-γκούπα. Αν δεν είσαι με 4Χ4 είναι πιο δύσκολο.

Η ανάβαση απ' τον καταρράκτη πάνω στην είσοδο, ήταν θανατηφόρα. Μιλάμε ντάξει, πεθάναμε και λουστήκαμε στον ιδρώτα. Εγώ τουλάχιστον. Όποιος πάει, μην κάνει το λάθος να πάρει χοντρό μπουφάν. Ναι μεν χρειάζεται όταν κατεβαίνεις, όταν ανεβαίνεις όμως δεν παίζεται... Σκας...

Έκανα το λάθος να ξεχάσω στο σπίτι τον καπνό που πήρα. Μ' έπιασε μια αγωνία γιατί δεν "έβγαινα" με τον ελάχιστο που είχα μαζί μου αλλά ο παππούς που έχει το παντοπωλείο μες στο χωριό, μ' έσωσε.

Γενικά είναι ωραίο μέρος κι αξίζει να πας. Άντε να καθόμουν 5 μέρες. Παραπάνω δεν ξέρω αν άντεχα. Είναι η ηλικία μας, είναι που δεν είχαμε "τεχνολογία", δεν είχα την κιθάρα... Δε μπορώ να πώ ότι βαρέθηκα, οι μέρες πέρασαν γρήγορα αφού συνέχεια είχαμε να κάνουμε κάτι. Κόψε ξύλα, άναψε τζάκι, κάνε κάρβουνα για ψήσιμο, πιάτα, λίγο συγύρισμα... είχε δουλειά.

Αν πάμε και δεύτερη φορά στο μέλλον, θα είμαστε στάνταρ πιο προετοιμασμένοι. Σίγουρα 2 αυτοκίνητα (μ' ένα, όχι μόνο ζορίζεται αυτό αλλά κι οι επιβαίνοντες) κι οπωσδήποτε κάρβουνα γιατί άντε περίμενε τα ξύλα... Και να μην ξαναξεχάσω τον καπνό!

DropD Welcomes Me!!!

Hell yeah! Κούρδισα επιτέλους σε Drop D. Ο ήχος γαμάει!!! Βαρύς κι ασήκωτος σαν γροθιά στο στήθος! Και δε μπορώ να βάλω τον ενισχυτή πολύ δυνατά...

Προφανώς κι έκανα μια ηχογράφηση, η οποία βέβαια είναι πανάθλια γιατί έγινε με το μικρόφωνο του λαπτοπ. Έφαγε και λίγο amplification γιατί ήταν σιγανά... you get it.

Πιο μονότονο πράγμα δεν έχετε ακούσει (όποιος φυσικά το ακούσει), εκτός ίσως απ' τους Sunn O))), αλλά κι αυτοί εδώ που τα λέμε είναι απίστευτα σπασα@@ες.... Φυσικά έχει και μερικά λάθη που έκανα, δε συνήθισα ακόμα στο 1 δάχτυλο ανα power chord... Ακούγεται και σαν πριονοκορδέλα...

Anyway, άντε να δούμε τί θα γίνει με την ηχογράφηση στο desktop μπας και γράψουμε τίποτα καλύτερης ποιότητας (ηχητικά, γιατί μουσικά...).

http://www.box.net/shared/suvhxmir8f

Coffeeeeeeee

Ξυπνάς μια Κυριακή πρωί... Κλασικά το πρώτο που κάνεις είναι να βάλεις καφέ να γίνεται... Νερό να ζεσταίνεται, ζάχαρη στην κούπα, καφές.... ΠΟΥ είναι ο καφές????

Σε πιάνει αμέσως πανικός κι ένα μόνο πράγμα περνάει απ' το μυαλό σου... ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!

Μετά θυμάσαι ότι πίνεις και φίλτρου, άρα το θέμα έληξε. Βγάζεις την καφετιέρα καιιιιιι, έτοιμος ο καφές...

Let's kick the distortion up, shall we?

• Ο δημιουργός του Guitar Pro αξίζει άπειρες μπύρες για την προγραμματάρα που έφτιαξε. Έστω κι αν το χρησιμοποιώ για να βλέπω τα tabs και ν' ακούω το ρυθμό, αξίζει κάθε ευρώ της τιμής του. Δε θ' αργήσω πάρα πολύ να το αγοράσω...
• Φωτιά και μπούρμπερη στο καθίκι που σκέφτηκε το alternate picking. Δύσκολο ομολογουμένως και πρέπει να ξέρεις πού να το χρησιμοποιείς, αλλά μόλις έκανα 10 λεπτά το intro του Enter Sandman με alternate picking, δυσκολεύτηκα πολύ να το ξανακάνω με downpicking.
• Βρήκα ένα σωρό tabs με ασκήσεις. Ώρες ώρες χάνομαι στο τί πρέπει να κάνω... Απ' τη μια tabs τραγουδιών, απ' την άλλη ασκήσεις απ' το Jamorama, απ' την παράλλη γενικότερες ασκήσεις, απ' την παρ-παράλλη αυτές οι ασκήσεις... χάνομαι λέω.
• Τα tabs στις εικόνες είναι όλα για να τα κάνω. Κάποια πιο απλά, άλλα δυσκολότερα, όλα πάντως για εξάσκηση. Φυσικά μιλάμε για τα intro, άντε βγάλε όλο το τραγούδι. Τα σημειωμένα είναι για άμεση ενασχόληση είτε γιατί έχουν εύκολο intro είτε γιατί ... δε θυμάμαι το δεύτερο λόγο.
  

 

• Όταν βγάζεις έστω κι ένα intro, είναι μεγάλη υπόθεση. Ειδικά για κάποιον που έχει την κιθάρα μόλις 2 μήνες. ΟΚ, το καθαρό intro του Enter Sandman δεν είναι μεγάλη υπόθεση. Μόλις όμως έβγαλα το intro απ' το Breaking the Law (αρκετά ατσούμπαλα αλλά στα @@ μου), γελούσα σα χαζός. Κι η πλάκα είναι ότι το έβγαλα σε 20 λεπτά ενώ το Enter Sandman μου πήρε πολύ περισσότερο (βέβαια στο Enter... τα δάχτυλα δεν είχαν ανοίξει αρκετά ενώ στο Breaking... είχα δουλέψει καλύτερα). Όπως και να 'χει τρελή πώρωση!!! Συνεχίζω να παλεύω αυτά τα δύο, το Darth Vader Imperial March (το ταν-ταν) κι ένα tab που μου 'στειλε ένας φίλος από τους Πίσσα & Πούπουλα, το Ξυπνάτε Πεθαίνω τ' οποίο είναι ό,τι πρέπει για picking.

Pedal to the fucking Metal!!!

\m/

Traitor?

Την καφρίλα την έκανα πάλι. Δεν είχα πει σε παλιότερο post ότι καινούργια πράγματα με ιντριγκάρουν στο να τα δοκιμάσω και μετά έχω αμφιβολίες αν έκανα καλά που άλλαξα; Το είχα πει.

Έτσι λοιπόν κι αυτές τις μέρες. Μου κόλλησε να βγάλω το Ubuntu απ' το λαπτοπ (εδώ κολλάει το traitor του τίτλου) για να βάλω τα Windows 7. Μας τα δίνουν τσάμπα απ' το msdnaa απ' τη σχολή (πλήρης έκδοση παρακαλώ, professional κλπ) οπότε μου κόλλησε ντε και καλά να τα βάλω. Έφταιγαν βέβαια και κάτι ηλίθια προβλήματα στο Ubuntu τώρα τελευταία, αλλά δε μπορούσα να περιμένω μέχρι τα τέλη του μήνα να δώ αν με το 9.10 θα φτιάξουν.

Επειδή έβαλα 4 γίγα μνήμη, λέω θα βάλω τα 64bit Windows 7. Διάβασα και κάποια reviews στο Ιντερνετ οπότε λέω δε γαμιέται... Παρ' ότι δεν εγκατέστησα όλες τις εφαρμογές που χρησιμοποιώ, οι 32μπιτες που έβαλα δουλεύουν μια χαρά (εξ' ου και το γεγονός ότι τα 64μπιτα λειτουργικά δουλεύουν πλέον μια χαρά). Ο Firefox βέβαια κάνει κάτι μαλακίες του στυλ να μην αποθηκεύει τα passwords άσχετα αν έχω ενεργοποιημένη την επιλογή, κι ο Windows Explorer λέει ότι κρασάρει αλλά ευτυχώς κάνει restart και δεν κρεμάει όλο το σύστημα.

Βάλε αυτά, βάλε και τις αμφιβολίες που άλλαξα το καθημερινό μου σύστημα (Ubuntu λέμε!) μ' ένα άλλο, βάλε και κάτι χαζά που διάβασα ότι το NetBeans θέλει ταρζανιές για να εγκατασταθεί στο χ64, άρχισα πάλι να σκέφτομαι να το σουτάρω και να γυρίσω στα παλιά. Κακά τα ψέματα, έχω επενδύσει πάρα πολύ χρόνο στο Ubuntu, απ' την 7.04 το χρησιμοποιώ, κι έχω μάθει πολλά πράγματα. Φυσικά και δε θα το παρατήσω εντελώς αλλά πάλι άλλαξα το κύριο σύστημά μου.

Αυτό δε μπορώ να καταλάβω, γιατί όταν φτιάχνω το σύστημα ακριβώς όπως το θέλω, μου μπαίνουν ιδέες και κάνω μαλακίες. Είχα γράψει ολόκληρη έκθεση για τ' ότι έκανα 2 partitions, δουλεύουν όλα ρολόι...

Ευτυχώς υπάρχει και το CloneZilla και κράτησα σε backup το Ubuntu - νομίζω δηλαδή, έκανε βέβαια backup αλλά δε βρήκα τίποτα στον εξωτερικό που το αποθήκευσα.

Σκατά γαμώτο. Δύο βδομαδούλες για το καινούργιο Ubuntu και τότε θα δούμε τί θα γίνει. Απ' τη μια τα 7 έχουν κάποιες ευκολίες που στο Linux για να τα κάνεις είναι λίγο μπελάς, απ' την άλλη όμως γυρίζω πάλι στην MS και τα πράγματα που μου τη δίνουν...

Why break something that doesn't need fixing?

Parking? I don't know this word...

Αν έχεις το θεό σου, έκανα 1,5 ώρα σήμερα για να βρώ να παρκάρω. Το κέντρο γαμιέται, στην κυριολεξία. Δεν υπάρχει χώρος να πέσει καρφίτσα. Το τετράγωνό μου, το γύρισα τουλάχιστον 15 φορές. Ανέβηκα μέχρι την αρχή των Συκεών, κατέβηκα μέχρι Αντιγονιδών κι Εγνατίας, τίποτα ρε! Οι Θεσσαλονικείς δε δουλεύουν; Κι η πλάκα είναι ότι τέλειωσα το μάθημα στις 10, λέω εντάξει νωρίς είναι, ο κόσμος πάει στις δουλειές του. Τίποτα. Δύο φορές που ξεπάρκαρε κάποιος, με πρόλαβαν οι μπροστινοί. Γαμώ την καταδίκη μου, το αυτοκίνητο πια μόνο για πηγαινοέρχομαι Ξάνθη.

My Lady in Red is back...

Την Τρίτη πήγα την κιθάρα για σετάρισμα. Την είχα ένα μήνα και λέω μιας κι έχω τώρα χρόνο ας την πάω να τελειώνουμε και μ' αυτό.

Με μια πρώτη ματιά, ο dude εκεί μου λέει ότι σαν όργανο είναι μια χαρά. Δεν έχει κάτι "περίεργο" ή λάθος, μόνο μικρές διορθώσεις οι οποίες γίνονται έτσι κι αλλιώς σε κάθε κιθάρα...

Χθες την Παρασκευή με πήραν τηλέφωνο και μου είπαν ότι είναι έτοιμη, περιττό να πώ ότι τρελάθηκα μιας και τις μέρες που δεν την είχα βαρέθηκα του θανατά...

Κλασικά πράγματα, ανέβηκαν λίγο οι μαγνήτες, κατέβηκαν οι χορδές, ίσιωσε λίγο ο λαιμός κι αλλάχθηκαν οι χορδές. Μου έβαλε 10άρες (gay δηλαδή κατά τον Nick :DDD ), αλλά είναι η καλύτερη λύση όσον αφορά τα δάχτυλά μου (αν έβαζα 11άρες λογικά θα μου 'παιρνε πάλι καιρό να τις συνηθίσω) και το υπόλοιπο σετάρισμα της κιθάρας. Κάτι τέτοιο τέλος πάντων.

Εννοείται ότι δεν ήξερα πώς να δοκιμάσω τις καινούργιες χορδές, μου είπε ότι πατάς στο 5ο και 12ο τάστο (κάτι τέτοιο) και καταλαβαίνεις. Ε την επόμενη φορά που θ' αλλάξω χορδές θα ξέρω :)

Πάντως τώρα με το σετάρισμα και τις καινούργιες χορδές, το γαμημένο βγάζει ένα sustain...... Τρέλα λέμε!!! Ένα strum δίνω σ' όλες τις χορδές και συνεχίζει... συνεχίζει... σε φάση λέω φτάνει! Εντάξει μεγάλη τρέλα. Περισσότερο sustain, πιο βαρύς ήχος, πιο εύκολο παίξιμο... Γουστάρω απίστευτα. Δέκα φορές καλύτερη η κιθάρα τώρα.

Βέβαια η ultimate αναβάθμιση στην κιθάρα - μου το επισήμανε και ο dude στο κατάστημα αλλά και τα παιδιά όταν ρωτούσα για κιθάρα - είναι ν' αλλάξω μαγνήτες. Τότε θα σπέρνει, θα θερίζει, θα γ...ει και θα δέρνει! Πολύ αργότερα βέβαια όλο αυτό.

Το καλό είναι ότι βλέπω βελτίωση στα δάχτυλά μου. Οι ασκήσεις που κάνω δουλεύουν μια χαρά. Κάνουν καλή δουλειά. Οι δύο συγχορδίες που έμαθα μέχρι στιγμής άρχισαν να εναλλάσσονται εύκολα και γενικότερα προχωράμε μια χαρά.

Μες στη επόμενη βδομάδα, θα κάνω την πρώτη απόπειρα για το (ίσως ευκολότερο;) main riff (ever;). Ο λόγος για το Smoke on the Water. Let's see.

ΚΑΙ ΓΑΜΩ ΤΟ SUSTAAAAAAAIN!!!!!

Dean Vendetta 1.0

Hell Yeah!!! Η κιθάρα ήρθε χθες το πρωί, όλα τα λεφτά. Πολύ ελαφρύ το πακέτο, ελαφρύτερο τουλάχιστον απ' του κολλητού μου όταν ήρθε το μπάσο. Και μικρότερο, πραγματικά νόμιζα ότι μου έφεραν μικρή κιθάρα!!!

Τέλος πάντων, το unboxing ξεκίνησε (και παρακάτω δίνω ένα slideshow) αλλά όταν έφτασα στην κιθάρα, έφαγα μια μικρή ψυχρολουσία. Το χρώμα της κιθάρας, είναι πολύ πιο σκούρο από αυτό που έχει στη promo φωτογραφία. Λέω θα 'χει πλάκα να μου 'φεραν άλλη κιθάρα. Απ' ό,τι κατάλαβα, απλά το χρώμα είναι πιο ανοιχτό στις φωτογραφίες, ή μπορεί και να το άλλαξαν. Τέσπα δε με νοιάζει, εγώ έχω την κιθάρα μου!!!

Roland Cube 20X

Το προηγούμενο Σάββατο έκανα την παραγγελία από thomann.de, Δευτέρα νωρίς το πρωί μου έστειλαν επιβεβαίωση της παραγγελίας, Τετάρτη πρωί μου έστειλαν μήνυμα ότι η παραγγελία ξεκίνησε, Παρασκευή πρωί (προχθές) ήρθε κιόλας ο ενισχυτής.

Το unboxing experience (ο θεός να το κάνει, 5-6 φωτογραφίες είναι μόνο) ακολουθεί. Τελικά ευτυχώς που διάλεξα αυτόν (thanks Nick) γιατί έχει κάτι γαμάτα εφέ κι επιλογές, λογικά θα κάνουν τεράστια διαφορά στον ήχο (όταν μάθω να παίζω).

AutomoBILL

Λοιπόοοον, καλώς ή κακώς έφερα αυτοκίνητο στη Θεσσαλονίκη. Η μεταβίβαση έγινε μες στον Ιούλιο στο όνομα της μητέρας μου (αλλιώς θα έπρεπε να κάνω φορολογική δήλωση με μηδενικό εισόδημα). Τυπικά δηλαδή το αυτοκίνητο είναι της μάνας μου αλλά πρακτικά δικό μου :Ρ

Εννοείται πως το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να του βάλω mp3 player. Το βάλαμε λίγο "μπακάλικα", το αποτέλεσμα όμως γαμάει και δέρνει. Όλα τα λεφτά ήχος (τα ηχεία τα σπάνε), θύρα usb, bluetooth, rds, τηλεκοντρόλ.

Το καλό με το bluetooth, είναι ότι μπορώ να συνδέσω το κινητό μου. Πέραν της αναπαραγωγής μουσικής από το κινητό, μπορεί να δέχεται κλήσεις, να πραγματοποιεί κλήσεις, να κατεβάσεις τις επαφές σου κι άλλα τέτοια γαμάτα. Ακόμα δεν έκανα το pairing γιατί βαριέμαι, κάποια στιγμή μες στο μήνα όμως, θα είμαι πραγματικά hands free.

Ένα καλό που έχω το αυτοκίνητο, είναι ότι μπορώ να πηγαινοέρχομαι στη σχολή χαλαρός κι ανενόχλητος. Όχι πια πάστωμα στο 52, όχι άλλες καθυστερήσεις, όχι άλλοι wrc οδηγοί... Επιπλέον, μπορώ να βγαίνω σε καταστήματα εκτός Θεσσαλονίκης αν θέλω, χωρίς να σκέφτομαι πώς στο διάολο θα μεταφέρω κάτι ογκώδες που αγόρασα (όπως προχθές που πήγα Praktiker για κάθισμα γραφείου). Φυσικά, πάω Ξάνθη ό,τι ώρα θέλω, κάνω όσες στάσεις θέλω και δεν ανησυχώ για εισιτήρια και λεωφορεία.

Εννοείται πως +1 αυτοκίνητο θα ψάχνει μέρος για παρκάρισμα γύρω απ' το υπουργείο. Τώρα το καλοκαίρι βρίσκω, το χειμώνα όμως θα είναι δυσκολότερη κατάσταση. Είναι και το οικονομικό. Πρέπει να ρυθμίζω τα χρήματα καλύτερα για να βάζω εννοείται και βενζίνη.

Όπως και να 'χει, σε κάποια φάση θα πρέπει έτσι κι αλλιώς να τα κάνεις αυτά (άλλοι τα κάνουν απ' το πρώτο έτος) κι έτσι δε χαλιέμαι.

Επομένως, αν δείτε ένα Hyundai Accent περίεργου χρώματος, να κινείται μεταξύ κέντρου Θεσσαλονίκης και Σίνδου, με metal ν' ακούγεται δυνατά, μάλλον εγώ θα είμαι. Αν ισχύουν όλα τα παραπάνω αλλά όχι η metal, τότε μάλλον θα είναι μαζί μου κανας φλώρος κολλητός μου μ' ευαίσθητα αυτάκια.

Insomnia - fucking wrong timing

Τ' ότι δεν έχω ιδιαίτερο πρόβλημα ύπνου το ξέρω. Κοιμάμαι αρκετά αργά και δεν έχω πρόβλημα να σηκωθώ νωρίς. Και τρεις ώρες ύπνου μου φτάνουν. Πέντε - έξι μέρες συνεχόμενα τις βγάζω με τρεις ώρες ύπνου.

Όταν έχω νωρίς μάθημα και πρέπει να σηκωθώ στις 6, το κάνω άνετα ακόμα κι αν έχω κοιμηθεί στις 3.

Γιατί όμως με πιάνουν κάτι γαμημένες αϋπνίες όταν δεν πρέπει, δεν το καταλαβαίνω. Δύο μαθήματα δίνω σήμερα, συνεχόμενα κιόλας, κι είμαι μόνο με 45 λεπτά ύπνου. Την τρέλα μου. Σήμερα έπρεπε να γεμίσει το κεφάλι μου μ' ΕΝΑ ΣΩΡΟ πράγματα κι έπρεπε να τα σκεφτώ σήμερα. Αύριο δε γινόταν.

Το αποτέλεσμα: σε πιάνει ο ύπνος λίγο πριν την ώρα που πρέπει να σηκωθείς (ευτυχώς έβαλα τον πατέρα μου να με πάρει τηλέφωνο μπας και δεν ακούσω ξυπνητήρι) και πίνεις ένα φραπέ σχεδόν σκέτο μπας και χτυπήσει η καφεϊνη.

Γιατί να μην υπάρχει μια μέθοδος flush() να κάνεις force άδειασμα στο μυαλό σου;

How to Burn Out in a Single Day...

Ως φοιτητής, συνηθίζεις στο να 'χεις ελαστικό ωράριο. Πας κλασικά στα εργαστήρια, τις θεωρίες τις αποφεύγεις όσο το δυνατόν. Ειδικά όταν έχεις κενό ανάμεσά τους.

Έρχεται μετά μια μέρα που βολεύει να κάτσεις σ' όλα τα μαθήματα της μέρας, να τσεκάρεις που βρίσκονται οι καθηγητές στα μαθήματα...

Κλασικά το ακαδημαϊκό ωράριο ξεκινά στις 8.30 το πρωί. Κλασικά όταν έχω μάθημα εκείνη την ώρα ξυπνάω στις 6 για να πιω καφέ στο σπίτι κλπ...

Πάω για μάθημα (ήξερα ότι έκανα μαλακία αλλά τέλος πάντων) κι έχω ένα καθηγητή να μας παίρνει μονότερμα (χωρίς διάλειμμα δηλαδή) μέχρι τις 10 και να μιλάει για εντολές του συμβολομεταφραστή ενός υποθετικού επεξεργαστή. Γαμώ! . Κοντεύω να κοιμηθώ όρθιος στο μάθημα κοντά στις 30 φορές.

Μέχρι να ξεκινήσει το εργαστήριο στις 10 (πήγα σε άλλο γιατί έχω παρουσίαση την κανονική μέρα), πίνω σφηνάκι φραπέ και μπαίνω για εργαστήριο. Αυτοί, ήταν ένα μάθημα πιο μπροστά από μας οπότε άντε να συμβαδίσεις... Κεφάλι καζάνι μιλάμε. Κι αυτό το γαμημένο Director 8 δε βοηθάει.

Στις 12, χτυπάω άλλον ένα φραπέ για το υπόλοιπο 3ωρο θεωρίας (3ωρο γιατί έχουμε να φάμε και τίποτα στη λέσχη, βολεύει κι έναν κολλητό εκείνη την ώρα).

Μπαίνω για Τηλεπικοινωνίες & Δίκτυα. Ενδιαφέρον είναι το γαμημένο, σήμερα είχαμε γι' ασύρματα δίκτυα. Κανονικά 2ωρο είχαμε αλλά έγινε 3ωρο λόγω του ότι έπρεπε ν' αναπληρώσουμε ένα μάθημα που χάθηκε. Φάση είχε πάντως, κάναμε καλή συζήτηση. Πρώτη φορά βλέπω σε μάθημα να μην υπάρχει καμία κοπέλα! Καμιά 20αριά μπάμπηδες (copyright Χρήστος) ήμασταν και τέρμα!

Άντε μετά, στις 3 πάμε για φαγητό. Ξελαμπίκαρα λίγο. Άλλος ένας φραπέ (αυτός είναι ο στάνταρ ο απογευματινός).

Στο τελευταίο 2ωρο, είχαμε πρόοδο στο εργαστήριο ΑΔΕ. Ευτυχώς είχε μόνο Java κι όχι VB.NET. Ανάγνωση κι εγγραφή σε αρχεία μας έβαλε οπότε παίξαμε καλή μπάλα. Βέβαια δε ξέρω πώς διάολο διαβάζεις γραμμή-γραμμή από αρχείο μέχρι το τέλος αυτού, αλλά τέλος πάντων. Θέλει να το ψάξω. Αλλά αυτά τα streams!!! Αυτή η Java έχει 15 εκατομμύρια τύπους stream και μερικές φορές δε ξες τί να χρησιμοποιήσεις (ειδικά αν δε τα έχουν αναφέρει ιδιαίτερα), γενικότερα είσοδος/έξοδος σε αρχεία.

Οπότε αυτά είναι. Δέκα ώρες συνεχόμενες (με ημίωρο διάλειμμα για φαγητό) μαθήματος. Και χθες το βράδυ κοιμήθηκα στις 3. Γάμησέ τα...

U-Turn

Τελικά έγινε αυτό που φοβόμουν... Καλό, χρυσό το Linux αλλά μου έλειψαν τα Windows... Ναι, μου έλειψαν κάποιες εφαρμογές που χρησιμοποιούσα συνέχεια, μου έλειψε το Aero, το Office 2007, το original Windows Live Messenger...

Πέρασα λοιπόν το χθεσινό απόγευμα κάνοντας backup τ' αρχεία που είχα στο Ubuntu και κάνοντας φορμάτ κι εγκατάσταση τα Vista πάλι. Μου πήρε βέβαια κάμποσο χρόνο να φέρω το σύστημα στα μέτρα μου, χαλάλι του όμως.

Πάμε τώρα και στη δεύτερη ψυχρολουσία. Εδώ και λίγες μέρες, για τις ανάγκες μιας εργασίας στη σχολή, κάνω κάποια προγραμματάκια σε VB.NET. Ξέρω ότι μαλακία την ανέβαζα, μαλακία την κατέβαζα αυτή τη γλώσσα, μετά όμως από λίγο "μεγαλώνει μέσα σου" όπως λένε. Ειλικρινά μου άρεσε πολύ. Σκέφτομαι ν' αρχίσω να τη δουλεύω περισσότερο και ν' αφήσω κατά μέρος τις C-based γλώσσες που κακά τα ψέματα, είναι λίγο κουραστικές. Με τη VB.NET βλέπεις διαφορετικά τον προγραμματισμό...

Anyway, καλό μήνα να 'χουμε κι ελπίζω να σταματήσουμε επιτέλους να βλέπουμε τη Microsoft ως το "κακό πίσω απ' όλα". Η αγορά ζητά πολλή VB.NET κι αναγκαστικά κάνεις υποχωρήσεις...

Happy April Fool's Day!!!