More smoky thoughts...

Εξαρχής λέω ότι δεν έχω διαβάσει το νόμο (αν και τον ανέβασαν σε κάποια sites), επομένως μπορεί να λέω πράγματα που δεν ισχύουν.

Σχεδόν όλα τα μαγαζιά στη Θεσσαλονίκη, έκαναν αίτηση για καπνίζοντες (από αυτά που έκαναν αίτηση). Το είπα και στο προηγούμενο post, υπάρχει και παντού στο Ιντερνετ. Δεν είσαι καπνιστής, πού θα κάτσεις; Η μια λύση είναι σ' ένα απ' τα 3 μαγαζιά που έκαναν αίτηση για μη καπνίζοντες (τρελό LOL μιλάμε). Η άλλη λύση είναι να πας φυσικά στα υπόλοιπα, δε σου το απαγορεύει κανείς.

Εκεί που κάθεσαι, αρχίζει κάποιος το τσιγάρο και σ' ενοχλεί. Φυσικά κι έχεις το δικαίωμα να του πεις να το σβήσει. Αυτός όμως δεν έχει την υποχρέωση να το σβήσει! Είσαι σε κατάστημα που επιτρέπεται το κάπνισμα! Άρα εσύ ο μη καπνιστής πρέπει να βρεις τη λύση. Ή θα συνεχίσεις να κάθεσαι μες στον καπνό ή θα φύγεις. Οι καπνιστές δεν κάνουν κάτι παράνομο, είναι σε μαγαζί που επιτρέπεται το κάπνισμα.

Ακραίο σενάριο: χειμώνας στην παραλιακή της Θεσσαλονίκης. Όλοι οι καπνιστές μες στα μαγαζιά και τη ζέστη, πίνουν το ποτό τους κι οι μη καπνιστές ξεπαγιάζουν στο λιμάνι κοιτώντας με λιγούρα μες στα μαγαζιά! Ξανά LOL, θεωρώ όμως ότι μπορεί να φτάσουμε και σε τέτοιες καταστάσεις.

Τελικά τί βλέπουμε; Ο νόμος δεν απαγορεύει το κάπνισμα, απλά το περιορίζει. Η Ελλάδα δε σβήνει το τσιγάρο, απλά το περιορίζει σε συγκεκριμένους χώρους. Big deal!!!

Και σ' αυτό και στο προηγούμενο post, αναφέρομαι μόνο στα κέντρα διασκέδασης. Προφανώς, εκεί θα γίνει το μεγαλύτερο μπουρδέλο. Δε νομίζω να είναι κανένας τόσο χαζός ώστε να καπνίζει μέσα σε νοσοκομείο. Οι δημόσιες και ιδιωτικές υπηρεσίες, βρίσκουν τρόπους (σχόλιο της W@bbs στο προηγούμενο post).

Holy Smoke

Σήμερα υποτίθεται "η Ελλάδα σβήνει το τσιγάρο". Μ' εκνευρίζει απίστευτα αυτή η έκφραση. Όχι επειδή είμαι καπνιστής, αλλά επειδή είναι τόσο μα τόσο απόλυτη.

Τέτοια πράγματα δε μπορούν να γίνουν απ' τη μια μέρα στην άλλη. Θέλει μια διαδικασία. Όχι για τα μέρη που θα πρέπει να δημιουργήσουν χώρους για καπνιστές, για τον ίδιο τον κόσμο. Είναι μια συνήθεια, κακή ομολογουμένως, δε μπορείς να την κόψεις έτσι απότομα.

Άλλωστε το λένε κι οι έρευνες. Οι Έλληνες καπνίζουν περισσότερο απ' όλους τους Ευρωπαίους (παίζει να μας περνάει μια χώρα αλλά δε θυμάμαι). Άντε πες σ' όλους αυτούς ότι από αύριο δε θα μπορείς να καπνίζεις.

Βέβαια γι' άλλη μια φορά το ελληνικό στοιχείο έλαμψε, γράφουμε στα τέτοια μας τους νόμους αφού μας επιτρέπεται: οι θεσσαλονικείς έκαναν τα μαγαζιά τους μέρη για καπνιστές. Στις 130 αιτήσεις λέει (δεν είμαι σίγουρος για τον αριθμό - γμτ ούτε καν συγκρατώ πού τα διαβάζω), οι 127 ζήτησαν να γίνει το μαγαζί τους μέρος για καπνιστές. Κι άλλες πόλεις θ' ακολουθήσουν αυτό το παράδειγμα.

Μα λογικό δεν είναι άλλωστε; Στη χωρητικότητα του μαγαζιού, πόσοι είναι καπνιστές και πόσοι όχι; Ποιό ποσοστό θα προτιμήσει ο ιδιοκτήτης; Γι' αυτό θεωρώ ότι πιο εύκολο είναι να δημιουργηθούν χώροι για μη καπνίζοντες! Σενάριο: σ' ένα μαγαζί έχει φτιαχτεί ο χώρος για τους καπνιστές, καταλαμβάνοντας το 30% του χώρου. Βλέπεις 200 άτομα στριμωγμένα εκεί μέσα, και στο υπόλοιπο μαγαζί 2-3 τραπέζια μόνο.

Είμαι σίγουρος ότι θα πέσει και ξύλο γι' αυτό το πράγμα. "Μου ήρθε καπνός στη μάπα, σβήστο τώρα", "Όχι δε το σβήνω, στο δρόμο είμαι και μπορώ να καπνίσω" και δώστου κλωτσομπουνίδια. Έχω την εντύπωση πάντως, ότι οι περισσότερες παρεξηγήσεις/"ιστορίες" θα δημιουργηθούν από τους μη-καπνίζοντες. Θα βρουν πάτημα στο νόμο που πέρασε και θα το παίζουν αφεντικό. Μόλις μυρίσουν το παραμικρό ιχνοστοιχείο καπνού... "aaaaahhh oh my gooood he's smokiiing!!! Take him down and cuff him!". Ντάξει, πάνε πες του με χαλαρό τρόπο να το σβήσει. Αν δεν είναι μαλάκας, δε θα 'χει πρόβλημα και θα το σβήσει. Τώρα αν πας κι εσύ σαν τραμπούκος και "σβήστο γιατί...", "θα σε αναφέρω" και τέτοιες παπαριές, σόρυ κιόλας ο άλλος άνετα ανάβει 5 ταυτόχρονα.

Αυτό που θέλω να πώ είναι ότι χρειάζεται ευελιξία κι απ' τις 2 πλευρές. Καλύτερα να δημιουργηθούν χώροι για μη καπνίζοντες (μειοψηφία, deal with it!!!) και το κυριότερο, μην παίζετε με τα νεύρα μας. Φαντάζομαι πολύς κόσμος (μεταξύ τους κι εγώ), τώρα με τον αντικαπνιστικό νόμο, θα προσπαθήσει να το κόψει. Αν ο τύπος στο δίπλα τραπεζάκι ανάψει μια στο τόσο ένα τσιγάρο, ε μην τον παίρνεις απ' τα μούτρα γαμώτο. Ξεκινάμε μια δύσκολη διαδικασία, χαλαρώστε λίγο. Είναι επιβλαβής συνήθεια (όποιος καπνιστής δε το καταλαβαίνει αυτό είναι μαλάκας), καλώς ή κακώς την κάνουμε, πολύ δύσκολο να κόψεις το κάπνισμα, ε μην έχουμε κι ένα σωρό παπάρες πάνω απ' το κεφάλι μας "σβήστο, σβήστο, σβήστο..." όλη την ώρα...

Τέλος πάντων, εγώ αυτό που ξέρω είναι ότι γι' άλλη μια φορά θα προσπαθήσω να το κόψω (σοβαρή προσπάθεια), ελπίζω να τα καταφέρω, κι ελπίζω ότι και οι δύο πλευρές του κόσμου να φερθούν υπεύθυνα.

Power + Speed

Προχθές που πήγαμε με τα παιδιά στη Δ.Ε.Θ., δυστυχώς δεν προλάβαμε και πολλά πράγματα μιας και πήγαμε σχετικά αργά. Πρόλαβα όμως να φωτογραφήσω 2 αυτοκινητάρες τις οποίες κι ανέβασα στο Picasa Web Albums. Δεν είναι πολλές φωτογραφίες αλλά αξίζουν τον κόπο.

Επίσης, η ποιότητα λήψης είναι άθλια γιατί πολύ απλά δεν έχω ιδέα από φωτογραφία κι από ρυθμίσεις στη φωτογραφική. Ελπίζω την επόμενη φορά που θα πάμε, να βγάλω καλύτερες.

Shaken

Πρώτη φορά ένιωσα τόσο δυνατό σεισμό. Έπαθα την πλάκα μου. Πέτυχα κι άλλους σεισμούς αλλά κανέναν δεν κατάλαβα. Αυτό ήταν λίγο τρελό... Για να δούμε τί στοιχεία θα δώσουν.

Λεωφορεία και μπελάδες....

Μετά από αρκετό καιρό που παίρνω ταξί για να πάω στο ΚΤΕΛ να στείλω στο σπίτι τη βαλίτσα, είπα σήμερα να πάρω λεωφορείο...

Δεν κατέβηκα ολόκληρη τη Βενιζέλου μιας κι έχει αρκετή κίνηση στα πεζοδρόμια, έστριψα στη Φιλίππου για να βγώ απευθείας στην πλατεία Αριστοτέλους. Η Φιλίππου είναι οδός γεμάτη με καταστήματα επίπλων που βγάζουν εμπόρευμα στο πεζοδρόμιο.

Ε λοιπόν πάω να περάσω μπροστά από ένα κατάστημα κι εκείνη ακριβώς τη στιγμή βγαίνει ένας τύπος κρατώντας την άκρη ενός καναπέ. Γιατί να μ' αφήσει να περάσω και μετά να κατεβάσει τον καναπέ; Επειδή κουβαλάω μια βαλιτσάρα που είναι δύσκολη στους ελιγμούς;

Με βλέπεις ρε ντουβάρι να έρχομαι με τη βαλιτσάρα. Περίμενε να περάσω και μετά κάνεις το κουμάντο σου με τον καναπέ. Μάλλον ήταν δύσκολο να το σκεφτεί, δε ξέρω. Φυσικά να κατέβεις στο δρόμο δε γίνεται γιατί τ' αυτοκίνητα είναι κολλημένα το ένα στο άλλο.

Οπότε τί κάνεις; Σηκώνεις τη βαλίτσα στα χέρια και με το ζόρι περνάς δίπλα απ' τον καναπέ.

Πάω μετά στην Αλκαζάρ. Περιμένω το 31 ή το 8. Το 31 που ήρθε πρώτο ήταν γε-μά-το. Που ν' ανέβω με τη βαλίτσα. Περιμένω γι' άλλο λεωφορείο. Ερχεται το 8. Ευτυχώς είχε χώρο κι αποφάσισα ν' ανέβω. Μόλις πάω ν' ανεβάσω τη βαλίτσα έρχεται μια θεία από δίπλα, με σπρώχνει κι ανεβαίνει πρώτη.

Ρε γαμώτο, δε βλέπετε την κωλοβαλίτσα; Σας φαίνεται εύκολο να μετακινηθεί;

Ανεβαίνω στο λεωφορείο. Μες στη μέση κάθεται μι' άλλη θεία με κανα 2 τσάντες στα πόδια. Σιγά μη το κουνήσει για να βάλω τη βαλίτσα σε μέρος που να μην ενοχλεί. Με χίλια ζόρια έφτιαξα τη βαλίτσα.

Φεύγοντας απ' το ΚΤΕΛ είπα να πάρω πάλι το 31. Τί το θελα... Πέραν του ότι γέμισε σε δευτερόλεπτα, στη στάση του ΦΙΞ ανεβαίνει μια... θεία (το μαντέψατε ε!) και θέλει ντε και καλά να κάτσει σε μια άδεια θέση.

Για να κάτσει έπρεπε να επιστρατευτεί στρατηγικό σχέδιο γιατί ήταν σχεδόν αδύνατο να κουνηθείς μες στο λεωφορείο. Πέντε άτομα έπρεπε να μετακινηθούμε (ζορίζοντας εννοείται τους διπλανούς) για να κάτσει η θεία...

Κι όχι τίποτα, αν κατεβάσεις κανα καντήλι θα σε πούν αγενή, ότι δε σέβεσαι τους μεγαλύτερους...

Να διευκολύνουν την κατάσταση κι οι μεγαλύτεροι...