Αυτές τις μέρες παίζω αυτό το παιχνίδι. Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς περί τίνος πρόκειται... Ελεύθερος σκοπευτής του Αμερικανικού (λογικά) στρατού, χωμένος σε ζούγκλες, στρ. βάσεις κλπ πρέπει να φέρει εις πέρας αποστολές σκοτώνοντας από μακριά τους εχθρούς. Big deal.
Είναι αρκετά ενδιαφέρον παιχνίδι, ειδικά για μένα που έχω συνηθίσει σε πιο "Ράμπο-βγαίνω-τα-γαμάω-όλα" παιχνίδια γιατί πρέπει να μένεις όσο το δυνατόν αόρατος στους άλλους.
Μ' άρεσε που έχει κάποια χαρακτηριστικά που κάνουν το παιχνίδι πιο αληθοφανές. Όταν τρέχεις και μετά σταματάς και βάζεις το σκόπευτρο, η κίνηση του όπλου είναι μεγάλη καθώς έχουν ανέβει οι παλμοί του χαρακτήρα! Πρέπει να λαμβάνεις υπόψη σου την απόσταση, τη διεύθυνση και δύναμη του αέρα, το υψόμετρο που βρίσκεται ο εχθρός πριν πυροβολήσεις, αλλιώς η σφαίρα πηγαίνει βόλτα. Ευτυχώς στα easy & medium σε βοηθάει στη σκόπευση αλλιώς σιγά μην το 'παιζα... Οι αντίπαλοι έχουν καλή Α.Ι., θα κρυφτούν αν δέχονται πυρά, θα έρθουν προς το μέρος σου αν σε δουν, θα σε κυκλώσουν αν έχουν την ευκαιρία... Αν πετύχεις δύσκολο headshot, θα σου δείξει σε cutscene τη διαδρομή του βλήματος από την κάνη του όπλου μέχρι το κεφάλι του εχθρού, ο οποίος πιθανότατα θα κάνει κωλοτούμπα από το χτύπημα...
Λόγω της φύσης του παιχνιδιού, είναι αργό κι ίσως κουραστικό, πρέπει να προχωράς, να σταματάς και να σκανάρεις την περιοχή για εχθρούς... Εγώ τουλάχιστον το παίζω έτσι γιατί δεν έχω συνηθίσει σε τέτοια παιχνίδια. Το κύριο μέχρι στιγμής "πρόβλημα" που έχω συναντήσει, είναι το awareness των εχθρών... Να 'μαι σε έρπην ανάμεσα στα χόρτα και φυτά, ψάχνοντας να βρω οπτικό πεδίο να τους ανοίξω τρίτο αυτί, οι μάγκες για κάποιο λόγο να με βλέπουν και να με γαζώνουν. Δεν είναι πολύ ακριβείς στις βολές τους (ειδικά από απόσταση), το να βλέπεις σφαίρες να σε θερίζουν γύρω-γύρω δεν είναι κι ό,τι χαλαρωτικό!
Για λίγη ποικιλία σου δίνει και μερικές αποστολές με πολυβόλο, δε τις ευχαριστιέμαι όμως τόσο όσο αυτές με το τουφέκι.
